Een sprong in het diepe; Sta toe wat gezien wil worden

Een blog schrijven is nieuw voor mij en spannend. Maar vooral ook leuk! Ik voel van binnenuit dat ik mag gaan schrijven en delen wat er in ontwikkeling is en welke processen er gaande zijn in mij. Dit deel ik ter inspiratie of om anderen op weg te helpen. Dat is iets wat ik het allerliefste doe:).

 

Als lichtwerker of hoogsensitief persoon kunnen er behoorlijk wat blokkades opgeslagen zitten in je lijf. Je hebt vele levens geleefd waarbinnen je vooral veel en vaak bent afgewezen en niet mocht zijn wie je was. Gevoelens van eenzaamheid, je anders voelen, jezelf niet durven uiten en jezelf niet kunnen accepteren zoals je bent, kunnen heel herkenbaar zijn. Dit allemaal uit angst om afgewezen of gestraft te worden; 'de heks op de brandstapel gevoel of de non in het kloosters die zich aan de regels moest houden van de kerk (goed en fout)' en zo kan ik nog wel wat voorbeelden noemen die er flink hebben ingehakt. En dan kom je in dit leven dezelfde 'zware' thema's tegen van afwijzing, er niet mogen zijn en je niet gezien voelen. Het kan heel heftig voelen, maar het is gelukkig niet voor niets. Deze thema's komen op je pad om geheeld te worden. Ze willen gezien en geaccepteerd worden, zodat je ze los kunt laten. Wat overblijft is liefde! Hoe mooi is dat.

 

Er zijn dagen dat ik deze processen liever niet aanga en een hoop weerstand tegenkom om maar niet te veranderen. Jeetje!! Zelfs vanmorgen nog kwam ik een enorme blokkade tegen. Deze blokkade wilde graag gezien worden, maar ik vond het te eng, te lastig, het mocht er in eerste instantie niet zijn, totdat ik er genoeg van had!! Ik ben in stilte gaan zitten voelen wat tevoorschijn wilde komen en ooohh wat vond ik het eng, maar voelde dat het moest. Ik kreeg de drang om te schrijven en dat deed ik. Ik kreeg een hele mooie boodschap passend bij de energie van dit moment:

 

Ik mag mijn grootsheid (geldt voor iedereen:)) naar buiten brengen, maar ben zo bang, bang om afgestraft te worden. Ik wil wel! Van binnen spring ik uit mijn vel, maar houd me in. Ik houd mezelf in bedwang, omdat dat mijn oude vertrouwde gevoelens zijn. Die ken ik. Je mag er zijn, ik wil er zijn, maar lijk geblokkeerd. Het voelt kil, leeg en alleen. Het voelt alsof niemand me ziet. Het voelt alsof niemand begrijpt hoe het voelt om mij te zijn. Ik voel de pijn. De pijn zit diep! Diep in mij zit een donker oud stuk wat losgelaten mag worden. 'Kom maar donker oud stuk, kom maar tevoorschijn. Ik kijk je aan en zet je in het licht. Ik wil je zien, voelen, doorleven, accepteren en loslaten. Donker stuk kom maar tevoorschijn. Ik kan het aan. Ik voel je borrelen. Je wilt eruit'.

 

Ik heb het donker toegelaten. En hoe voelde het? Ik heb een paar momenten van weerstand gevoeld en wilde weglopen, maar ik wil niet meer weglopen. Met behulp van EFT (emotional freedom techniques) heb ik stapje voor stapje het donker toegelaten. Het ging om oude pijn, mijn oude (welbekende) patroon van controle en angst die ik niet wilde zien, maar wegduwde. Dit gevoel mocht er niet zijn en was er zelfs boos op. Het zat me in de weg. Iets wegduwen levert mij spanning en moeheid op. Het zet me in een kramp. Doordat ik toestond wat er was, het licht er op scheen, het de ruimte gaf verdween het als sneeuw voor de zon. Ik voel me op dit moment weer vrij en ervaar liefde en ruimte!! Mijn advies:

 

Spring in het diepe en laat toe wat er gezien wil worden. 


Commentaren: 9
  • #9

    Eefje (woensdag, 17 december 2014 22:31)

    Mooi zeg! Dank je wel voor het delen.

  • #8

    Irma Suijkerbuijk (maandag, 24 november 2014 11:00)

    Wauw! Wat mooi geschreven. Vanuit hart en ziel. Het is voor mij ook zeer herkenbaar!
    Blijf vooral schrijven en delen! :)

  • #7

    Cynthia (zaterdag, 11 oktober 2014 08:27)

    Dit is heel mooi, Petra. Het raakt me enorm en het is heel herkenbaar voor mj.
    Ik ben heel blij dat je dit met ons deelt. Dankjewel!

  • #6

    petra@puurhartwerk (vrijdag, 10 oktober 2014 22:31)

    Wauw!!! Wat een super fijne reacties :) Ik ben ontroerd! En dankbaar! En blij, vooral omdat het voor mij heel spannend was om te delen. Voelt zo goed om dit te mogen doen. Ik ga dit vaker doen!!! Nogmaals dankjewel!! <3

  • #5

    dehoux (donderdag, 09 oktober 2014 20:12)

    prachtig beschreven ik herken mij er zelf in ,mooi verwoord

  • #4

    Hedwig (donderdag, 09 oktober 2014 14:21)


    Wat mooi geschreven en wat goed dat je dit doet!!! Ook voor mij is het zeer herkenbaar wat je schrijft. Ga zo door lieve Petra!

  • #3

    Cow Runder (donderdag, 09 oktober 2014 13:11)

    Wat goed dat je nu in staat bent het donker onder ogen te zien. Het is nu helaas eenmaal zo dat men eerst de confrantatie met het duistere aan moet kunnen/durven alvorens men echt gevuld kan worden met het licht. Mooi hoe je je strijd uit hier. Heel veel sterkte ermee. je bent, volgens mij, al ver over de helft van het pad dat je moet gaan in deze.

  • #2

    Samantha Kee (donderdag, 09 oktober 2014 11:42)

    Wauw Petra! Kippenvel bij het lezen, en zó herkenbaar ook. Moedig mens!

  • #1

    Joke de Groot (donderdag, 09 oktober 2014 10:59)

    Mooi geschreven. zeker herkenbaar dat niet gezien worden enz enz.Blijf schrijven en delen. Ik zag je