Kwetsbaarheid als kracht!!

Ik ben moe en geïrriteerd vandaag, net zoals gisteren en eergisteren. De energieën van dit moment schijnen weer heftig te zijn. Nieuwe maan en Mercurius Retograde.  Men!! Waarom gebeurd er zoveel en waarom voel ik zoveel. Mijn gevoeligheid zit me soms zo in de weg. Er liefdevol naar kijken lijkt soms onmogelijk en zo ver weg. Ik word dan wakker vandaag en wens dat ik blij ben en vol energie; dat ik bruis van energie, maar integendeel. Ik ben moe en voel me meteen al gespannen...He alweer? Wat is er nou met mij aan de hand? Doe ik weer iets verkeerd? Heb ik negatief gedacht? Ik zoek antwoorden, maar al snel begrijp en voel ik dat ik die niet ga krijgen in mijn hoofd. Ik focus me met name op mijn voor mij negatieve gevoelens en probeer de dag te beginnen. Ik draai mee, help mijn zoon en partner de deur uit. Dit gaat allemaal prima, maar in de onderstroom is daar continue die spanning en irritatie. Het lukt me al om niet meer vanuit de spanning en irritatie te reageren en liefdevol te blijven naar mijn gezin. He toch iets positiefs:).

 

Dan wil ik van alles gaan doen, maar ik voel al dat het niets gaat worden. Ik ga terug m'n bed in en mediteren, ik noem mijn dagelijkse positieve affirmaties op voor de spiegel...Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is het mooiste van het land?? IKKE!! Ik houd van mezelf en waardeer mezelf en dat voor de spiegel. Net zolang totdat ik het echt gaat geloven en voelen. Okay ik vind mezelf soms ook wel heel leuk, maar soms!!  

 

Daarnaast doe ik mee met een Kickass Mindset Challenge; open de deuren naar meer liefde, geluk en geld. Net iets voor mij, want heb dralen in negativiteit ben ik wel bekend mee en zo klaar mee. Geld is op en tijd voor meer liefde en geluk, want dat hebben we verdiend, maar dan moet, ja ik zeg MOET ik me wel goed voelen en dat is nog niet zo...dus de challenge. Vandaag is de opdracht; Manifesteren. Stuur je verlangen het universum in, laat los, vertrouw en tadaaaa...ik word gebeld. We mogen komen kijken naar een nieuwe woning ergens op het platteland. Een wens van ons, meer ruimte en natuur om het huis. Ik stuurde mijn verlangen het universum in en werd meteen gebeld..huh? Gaat dat zo snel? Nou ja wie weet. We gaan er donderdag kijken. Even voel ik me goed, blij en wauw dat we bij een huis mogen kijken waar we allebei erg blij van worden en ook enorm scheelt in de portemonnee. Daar word ik wel blij van, maar ik voel dat ik moe blijf...He gadsie...Ik wil niet moe zijn!!!

 

In de tussentijd komt mijn partner thuis van zijn sollicitatie. Spannend, want hij volgt zijn hart en wil graag het onderwijs in. Hij is onlangs afgestudeerd naast een baan van 32 uur. Ik ben trots op hem! Maar in de tussentijd ging het bedrijf waar hij werkte failliet dus hij zit tijdelijk thuis totdat hij een baan heeft gevonden als leraar techniek. Spannende tijden, maar het gaat hem zeker lukken! Een terugkerend thema in mijn hoofd is geld!! Zorgen maken om geld. Geld voelt voor mij als basis ofzo...en omdat het geld echt op is voelt het alsof ik iets mis en iets echt heel fouts heb gedaan. Alsof ik word gestraft. Dat is natuurlijk niet zo, maar soms vliegt het me aan en gaan mijn gedachten hierover, ook al weet ik ergens diep van binnen dat het allemaal goed komt en alles energie is en dat zorgen maken niet gaat werken en....Jaaaaaaa ik weet het allemaal wel. Ik ken ongeveer alle spirituele wetten...ben helemaal ingelezen, doorgelezen, geïnformeerd....maar waarom lukt het me dan niet op te stoppen met denken en zorgen maken....Het eindeloze stemmetje in mijn hoofd....Ik besluit dat we gaan wandelen. Ik heb frisse lucht en bos nodig. Ons zoontje zit op de opvang dus we kunnen heerlijk onze gang gaan. Heerlijk, het bos. Het doet ons goed. Jaaaa ik heb naar mijn gevoel geluisterd! Ik doe wat goed voor me is in plaats van thuis achter de computer te duiken en proberen hard te gaan werken wat toch niet was gelukt, maar hiervoor had gekozen, omdat mijn hoofd dat zei; jij moet werken op een vrije dag, anders ben je niet goed bezig. Gelukkig, he, hier niet naar geluisterd.

 

De zon begon te schijnen in het bos. Heerlijke wandeling gemaakt en we kwamen tot een goed gesprek. Het bos, de natuur schijnt ons goed te doen. Daar worden we rustig en komen we tot goede gesprekken...Goed bezig zijn we!! Ik kom al snel in mijn emotie...Ik baal zo van mijn vermoeidheid en terugkerende spanning. Ik begin steeds harder en harder te praten..begin met takken tegen bomen te slaan en gooi ze hard het bos in...ik begin te huilen, omdat ik weet en voel dat ik het zo moeilijk vind om de strijd tegen het leven en mezelf op te geven en te leven in vertrouwen en overgave. Ik ben er klaar mee om in negativiteit te leven. Ik ben er klaar mee om continue naar mijn gedachten te luisteren als ik het leven niet vertrouw. Ik ben er klaar mee om mezelf zo te kwellen elke dag. Ik vind het heerlijk om mezelf uit te spreken. Ik vind het heerlijk om uit te spreken dat ik mijn weg lastig vind en het me maar niet lijkt te lukken ook al heb ik zoveel aan spirituele en persoonlijke ontwikkeling gedaan. Ik heb zoveel gedaan dat je zou verwachten dat ik bijna verlicht ben...hihi...maar ook dit is niet de werkelijkheid..De werkelijkheid is dat ik vecht tegen wie ik ben. Ik vecht tegen mijn kwetsbaarheid, gewoon, omdat ik het zo gewend ben om te vechten...

 

Ik voel ook een enorme onderstroom aan boosheid. Boosheid zet me vast, maakt me moe en dient me ook echt niet meer...de boosheid die ik vasthoud. Boosheid durf ik vrijelijk te uiten in veilig gezelschap, maar als ik alleen ben lijk ik eraan voorbij te gaan...De boosheid die ik voel is heftig, het is oerboosheid. Een die ik ken, al eerder heb geuit, een die voor mij heel groots en eng voelt. Ook hier baal ik van, omdat de boosheid me klein houdt, me tegenhoudt...Ohheeen dat doe ik..ik houd mezelf klein door de boosheid er niet te laten zijn...Ik wil alles er wel laten zijn, maar voor mij is het soms makkelijker om er boos op te worden, het niet te zien, het af te wijzen, terwijl dit me zoveel energie kost en me onnodig klein houdt en vast zet....Ik ben er echt klaar mee..Ik wil vanuit onvoorwaardelijke liefde voor mezelf zijn wie ik ben. Ook mijn boosheid, ook mijn irritaties, mijn jaloezie, mijn betweterigheid, mijn onzekerheid, mijn kwetsbaarheid, mijn gevoeligheid, mijn stemmingen en emotiegolven, mijn dieptes, mijn bitchzijn, mijn vermoeidheid, mijn spanningen, mijn pijntjes...alles, maar dan ook alles mag er zijn. Echt alles mag er zijn...Ik ga niet meer vechten!! Ik stop ermee...

 

Al een tijd ben ik bezig om de liefde voor mezelf te doen laten groeien..Mijn eigenwaarde groeit met de dag meer en meer, maar ik heb van die dagen dat ik BAM voor mijn gevoel terug ben bij af met een enorme weerstand tegen het leven, tegen het hier zijn op aarde...Ik wil wel, maar weet soms niet goed hoe ik het allemaal moet doen...oojjaaaa...overgave, loslaten, vertrouwen, kies voor liefde, i.p.v. angst...ja ja ja...ik weet het, maar tja, ik ben mens, ik ben hier om te leren en ook deze dagen horen erbij...en vanaf vandaag besluit ik dat dat helemaal okay is...Ik ben soms bang om hier op aarde te zijn, ik vind het doodeng om mezelf te laten zien in een groep, ik ben bang om afgewezen te worden, ik heb angst voor de dood...dit mag er zijn! Dit mag er zijn, omdat ik veel heb meegemaakt en meegenomen uit vorige levens, mijn zwangerschap (alleen geboren tweeling) en geboorte...Het is logisch dat ik ben wie ik nu ben....En ik mag er zijn!! Want met alles wie ik ben; de dieptes, de kracht, doorzettingsvermogen, enorm groot hart, liefde, de puurheid, mijn licht kan ik jou verder op weg helpen en inspireren. Ik ben een bijzonder groots mens die in haar kracht en grootsheid mag gaan staan, net zoals jij....Ik mag laten zien wie ik ben...met alles erop en eraan...Wauw wat zou dat geweldig zijn!! Wat zou ik het geweldig vinden om jou te inspireren met mijn verhaal en je verder op weg helpen....Daar word ik blij van! En dan ben ik ineens heel bijzonder! Gewoon ik; zijn wie ik ben...Mijn kwetsbaarheid is mijn kracht...Ik ga door, voor jou, voor de aarde om hier een plek te creëren vol liefde en harmonie...

 

En nu?? Ik voel ruimte! Ik voel me vrij...Ik mag zijn...Jij ook???


Ik ben vanmorgen wakker geworden en voelde me eigenlijk wel rustig. Vanuit bed deed ik een korte meditatie om mijn hart te openen voor liefde en het ontvangen van liefde. Een heerlijke start van de dag! En ik ging lekker douchen en kwam beneden voor een ontbijtje met mijn partner Bas en zoontje Raoul. Ik had een afspraak en was iets te laat dus wat gehaast..Vanuit het niets verliet ik boos en chagrijnig het huis om naar mijn afspraak te gaan. Ik kon alleen nog maar mopperen en geïrriteerd reageren richting Bas en Raoul. Ja ja mopperen kan ik ook;)..hihi..Eenmaal op de fiets voelde ik ineens dat de boosheid helemaal niet van mij was, maar van mijn partner (mijn partner zit in een onzekere fase qua werk en financiën en was boos op zichzelf, hij heeft in zijn ogen gefaald als man die zijn gezin 'moet' onderhouden. Ook Bas volgt zijn hart en wil vanuit passie leven en werken, maar heeft ook zo'n dingetje met zelfvertrouwen en staan voor wie je bent..;) Hij gaat dit aan, maar krijgt dus nog te horen of hij wordt aangenomen op de school waar hij heeft gesolliciteerd en dat is best heel spannend!)..Wooowww dan neem ik echt heel snel energieën van anderen op. Ik zei 3 keer vanuit innerlijke kracht; alles wat niet van mij is laat ik nu los...en het voelde alsof er een zacht dekentje van mijn licht over mij heen kwam. De boosheid was als sneeuw voor de zon verdwenen. En ineens voelde ik een diep respect voor mijn gevoeligheid..Als ik zo snel boosheid opneem van een ander  (ondanks dat ik me had gegrond en energetisch goed heb beschermt) dan is het logisch dat ik het soms best wel heel lastig is om me staande te houden. Ik voelde tegelijkertijd compassie voor wie ik ben en mijn gevoeligheid...iets wat ik lang niet heb kunnen voelen en soms nog niet kan voelen...Dan word ik er alleen maar boos op, omdat het me voor mijn gevoel in de weg zit..wat natuurlijk niet zo is, maar wel zo voelt. Waarom kan het me in de weg zitten? Omdat ik gewend ben dat ik alles aankan vanuit mijn kracht...hard werken, wijntjes drinken, veel en vaak de deur uit voor feestjes en vriendenbezoekjes, geld verdienen, de stad in...je weet wel, wat er ogenschijnlijk van je wordt verwacht in deze maatschappij...Ik zeg ogenschijnlijk, want als je zegt dat het van je wordt verwacht dan ga je het nog geloven ook en dat hoeft helemaal niet...Ook ik vind het lastig om mijn eigen weg te gaan, weg van wat de rest doet en vindt. Ik heb dan het gevoel dat ik er niet bij hoor met angst voor afwijzing. Of ik heb dan het gevoel dat ik fout bezig ben, omdat anderen me dan kunnen veroordelen en me afwijzen om wie ik werkelijk ben...oef deze zitten diep bij mij en blijven een uitdaging!

 

Een uitdaging, want voordat ik het doorheb zit ik in mijn oude patronen van hard werken en erbij willen horen om maar niet afgewezen te worden, maar gelukkig (ja ik zeg gelukkig) werken deze patronen niet meer...Ik wil ook zo graag mijn eigen weg gaan...of beter gezegd; Ik ben mijn eigen weg aan het gaan, maar ik kan nog niet volmondig zeggen dat ik niet onzeker ben, of dat de angst er niet is om afgewezen te worden...Dat stemmetje in mijn hoofd heeft de neiging om wat betreft mijn eigen weg gaan negatief te blijven en me weg te houden van datgene wat hoort bij mij...Wat ik nodig heb is LIEFDE! De liefde voor mezelf doen laten groeien, zodat ik meer en meer ga voelen wat er goed is voor mij...en de stemmetjes, die duizenden gedachten niet zo belangrijk meer zijn. Hoe meer ik de liefde in mezelf en voor mezelf laat groeien hoe zachter de stemmetjes worden...En ze zijn er nog wel hoor!!

 

Vele gedachten neem ik nog serieus...uit angst of uit automatisme, omdat ik het zo gewend ben om te doen, omdat ik denk dat het veilig is, maar uiteindelijk is dit natuurlijk niet het geval...Ik ben me bewust van mijn gedachten en dat is al een hele mooie stap...Vervolgens kies ik voor een heerlijke meditatie, een wandeling in de natuur of maak van de negatieve gedachte een positieve...OOjjaaa en schrijven helpt me ook enorm om uit mijn hoofd te komen en in mijn hart...I love it....maar er is natuurlijk ook die andere kant...Soms zijn de gedachten zooo aanwezig dat ik er in bevries...Ik bevries; dat is een van mijn overlevingsmechanismen...Ik wil dan wel iets doen, maar doe het niet met als gevolg dat ik negatiever en negatiever word en ik het leven uiteindelijk maar lastig en zwaar vind...Ik voel me dan ook zwaar; ken je dat gevoel?? Jeetje als ik me dan bewust word van mijn gedachten?!!! Die zijn zoooo niet lief dan! Ik snap het helemaal waar het vandaag komt en ook snap en voel ik dat ik op de goede weg ben door mijn dagen te vullen met datgene wat goed is voor mij!! En alleen mij!! Vanuit mij opgevuld met liefde kan ik weer andere mensen op weg helpen en inspireren, daar waar mijn hart ligt!!

 

Jeetje ik ben een beetje afgedwaald...hihi...Het bezoek aan mijn vriendin, een zielsmaatje wat zoals gewoonlijk fijn en vertrouwd! Wat vind ik het fijn om te ervaren hoe het is om mensen te ontmoeten waarvan je diep van binnen een connectie voelt die gewoon is..zonder poeha of gedoe...Gewoon zijn! Oohh heerlijk!! Ik heb energie gekregen van het bezoek en ben 's middags lekker thuis met mijn zoontje...We gaan bakken!! Heerlijk smikkelen en smullen van een gezond tussendoortje zonder suiker ;)...Ik mocht me mooi maken voor de avond, want ik moest werken. Ik werk sinds kort een aantal uur per week in een kledingwinkel. Huh?? In een kledingwinkel? Ja, het kwam op mijn pad en volgde mijn hart...die zei ja..En vast niet voor niets, want bij de start alleen al heb ik zoveel kunnen leren en helen...Ik had enthousiast ja gezegd, maar voelde ineens angst boven komen. De angst voelde heftig en groots...Jeeetje!!! Alsof ik een pact had gesloten met de duivel. Ik vind het nogal moeilijk om me te verbinden met aardse zaken..Commercie, geld etc...Ik weet het, het hoort erbij en voel meer en meer dat het helemaal okay is en dat ik het ook verdien om geld te ontvangen, maar oef wat zat daar een angst op...Ik voelde ineens dat ik een foute keuze had gemaakt. Dit had toch niets met liefde te maken? Dit is juist wat de aarde kapot maakt en daar ga ik aan mee werken. Ik had echt het gevoel dat God aan het einde van de tunnel zou staan bij overlijden en me naar de hel zou sturen...Wooowww deze kwam van diep..Pijn meegenomen uit vorige levens (klooster, brandstapel, verstikking). Er zat een mega angst onder voor afwijzing..Mijn diepste angst en pijn kwam naar boven..Gelukkig heb een lieve vriendin, MEE collega die me heeft geholpen met dit stuk en ook ben ik zelf aan de slag gegaan met heling en transformatie. Ik gebruik hiervoor de tools van de MEE therapie die ik zelf toepas in mijn praktijk. Ik had nog wel een lichte spanning voor mijn eerste werkdag, maar gek genoeg heb ik het er eigenlijk heel leuk gehad..De mooie kleding, de blije mensen...en ik kreeg zelfs een compliment voor de goede verkoop...wauw!! Ik mag genieten! Ik mag genieten van aardse zaken! Ik mag genieten van mooie kleding! Ik mag genieten van geld!! Okay ik zeg het nog niet met volle overtuiging, maar een begin is er...

 

Ik heb gewerkt en ondanks de spanning in mijn spieren die licht aanwezig was door mijn oude patronen van angst, controle en bevriezing (hierover later mee) heb ik een hele leuk avond gehad! Ik voelde twee keer een onzeker momentje omdat de pittige, maar leuke bedrijfsleidster mij wees op iets...ze durft gewoon te zeggen waarvoor ze staat en daar kan ik veel van leren. Zo'n opmerking komt dan binnen rond mijn zonnevlecht...zo'n bam, au gevoel...gevoelig plekje, kwetsbaar..al snel voelde ik dat het niets met mij persoonlijk had te maken en kon ik het loslaten...WAUW! Vroeger zou ik echt uren, zelfs dagen door kunnen denken over twee van deze opmerkingen en had ik op de een of andere manier het anders willen doen of iets terug had willen zeggen...Alles om vanuit het ego macht en controle te krijgen over haar, omdat er iets pijnlijks in mijn werd geraakt. Gelukkig weet ik nu dat het mijn pijn is waar ik liefdevol mee om mag gaan. Door mezelf gerust te stellen en lief te zijn voor mezelf en het besef dat haar opmerking niets over mij zegt kon ik het loslaten...maar ook hier genoeg uitdagingen hoor;)....Ik blijf het spannend vinden  om mezelf te zijn in contact met anderen...

Eenmaal thuis nog lekker een wijntje gedronken met Bas! Genieten! Iets te laat naar bed, waardoor we vanochtend niet echt fit waren...maar das helemaal logisch!! Ik heb weer energie gekregen na dit schrijven! Jeehh wat vind ik dit leuk om te doen!!

 

Wauw wat heb ik gisteravond een fantastische avond gehad! Een meeting met Angelo. De meeting ging over de Essentie: ontwaken, Zelfrealisatie, authenticiteit, contact en contactvermijding en voluit leven. Vanuit authentieke verbinding. In het levende contact met elkaar. Dit raakte me meteen en 'moest' daar voor mijn gevoel zijn. Ik had een afspraak die dag, maar die werd afgezegd. Niets is voor niets;)..Ik zag het voorbij komen en voelde een grote ja in mijn lijf en die volgde ik ondanks mijn angst voor volledig mezelf te zijn in (nieuwe) groepen..De angst voor afwijzing en het fout te doen kan bij mij erg aanwezig zijn in groepen en zeker in nieuwe groepen. Ik maak me liever klein dat dat ik op de voorgrond treed terwijl ik niets liever zou doen dan mezelf laten zien..

 

Deze avond was als een groot cadeau. De energie van Angelo en de groep lieten me al snel op mijn gemak voelen. Ik kende de vrouw van de organisatie. Onlangs ontmoet en een leuke klik, alleen ik vind het toch wel spannend hoor die nieuwe contacten. Ook hier de angst voor afwijzing..Als ik een verbinding voel met iemand is er altijd die sluimerende angst op de achtergrond, als ze me maar niet te kwetsbaar vindt en me afwijst...Maar goed ondanks deze gevoelens voelde ik  me eigenlijk meteen op mijn gemak. De energie voelde zuiver en veilig en ik gaf me deels over, want een lichte spanning was er natuurlijk wel..Ik kon mee in de energie van zijn..Wauw wat een ruimte, lichtheid, vrij, oordeelvrij zijn...

 

Angelo is werkelijk fantastisch! Hij is gewoon wie hij is en dat straalt hij uit...alles, maar dan ook alles mag er zijn; irritatie, boosheid, blijdschap, verdriet, angst...wauw wat een power, wat een kracht en wat een voorbeeld, want ik wil ook zo graag zijn met alles erop en eraan. De boodschap van de avond was eigenlijk heel simpel; je hoeft niet uren te mediteren om te zijn, je kunt gewoon zijn en jezelf laten zien voorbij aan het ego...Doorzie je egostructuren en wees gewoon met jezelf blij en vrij..En ja ik weet het het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik heb wel gevoeld wat hij bedoelde. De oefening was om jezelf volledig te laten zien in contact met die ander...Spannend vond ik het, ik sprak mezelf uit en heb ondanks mijn onzekerheid en angsten kunnen stralen van plezier, van blijdschap..gewoon omdat ik mezelf liet zien..ongeacht de reactie van de ander. Op diep niveau werkelijk contact hebben met de ander...wauw!! Ik vond het heerlijk!!

 

En toen richtte Angelo zich op mij..En hoe voel jij je op dit moment Petra...Wow...hihi...ik werd verlegen en begon te blozen, maar uitte dit meteen...heerlijk!! Ik ging samen met hem in de energie naar zijn..zijn in de essentie en benoemde wat ik voelde...Ik voelde me meer en meer opengaan...van ruimte, naar geen oordeel voelen, naar vrijheid, naar wooow ik werd zo blij dat ik aan alle kanten begon te stralen...Ik voelde me als een kind op avontuur...Speels, blij, stralend kwam ik tevoorschijn en wat vond ik het heerlijk om mezelf zo te laten zien in groep. Ik voelde de reacties van de groep en ook die waren geweldig...Ik kreeg veel dankjewels terug en ik kreeg terug hoe prachtig het om te zien was dat ik me zo openstelde...De dank was groots en voelde de liefde overal..mijn avond kon niet meer stuk...

 

Ik bleef lekker een wijntje drinken en fietste 's nachts weer terug naar huis na een heerlijk avond..Het was laat en donker en oohh jee nou vind ik dat zo niet prettig..angst voor het donker, maar ergens voelde ik vertrouwen en kracht en wist ik dat ik veilig was...Een man die ook op de meeting was fietste met me mee en bracht me naar huis..Ook dit had ik anders nooit gedaan; een man, donker, stille weggetjes...oef! Maar het was okay! Ik voelde vertrouwen...Thuis lekker in slaap gevallen en vanochtend net zo lang geslapen wat nodig was...en dat was laaannngggg!!! Mijn partner en zoontje zijn er vandaag niet dus ik heb lekker het rijk alleen...

 

Ik voelde me eigenlijk wel fijn deze ochtend...Lekker in mijn eigen tempo mijn ding gedaan, maar na de ochtend voelde ik al snel dat ik in mijn hoofd schoot en dingen buiten mezelf ging zoeken..Begon me wat alleen te voelen na de warmte en liefde van gisteravond...Ik had behoefte aan contact, maar degene waar ik behoefte aan had konden niet...Ik werd wat boos en geïrriteerd en ging nadenken..He gadver, ik heb ook niemand, ik heb geen grote vriendengroepen, omdat ik dat niet prettig vind, ik hoor er niet bij, anderen hebben dat wel, ik ben niet handig in contact...en bla die bla die bla, daar ging mijn ego weer om me klein te maken...en ik had een rot gevoel...Ik had nog een poging gedaan bij een vriendin in alle kwetsbaarheid, wat ze erg waardeerde, maar ze kon helaas niet...Damn!! Die eenzaamheid in mij kan soms zo pijnlijk zijn dat ik er liever voor wegloop...Ik wil heel graag een liefdevol en contactenvol bestaan, maar I know dat ik het rustig mag opbouwen..Stapje voor stapje mezelf meer en meer laten zien en ook mijn gevoelens van eenzaamheid mogen er zijn, maar dat vond ik dus lastig vandaag..

 

Het is een warme dag en ik ben lekker een stuk gaan fietsen...En toen kreeg ik zin in schrijven dus dat ben ik nu aan het doe...heerlijk, maar ergens sluimert nog wel die eenzaamheid...Die zit diep in mij als alleen geboren tweeling en zal liefdevol omarmd mogen worden, maar van deze weet ik nog even niet hoe...Oojjaaa simpel; het mag er gewoon zijn;)...okay ik voel me gewoon even iets minder op dit moment en er komt vanzelf weer een moment dat ik me blij en vrolijk voel...Zo gaat dat in het leven...cyclus van leven en dood, van blijdschap naar boosheid, van boosheid naar verdriet, van verdriet naar compassie, van compassie naar eenzaamheid, van me kwetsbaar voelen naar me groots en krachtig voelen...En zo zal het blijven gaan, want zoals Angelo zei; verlichting bestaat niet, dat ben je al...Dat is toch een mooie om mee af te sluiten...

 

De dagen na zaterdag, mijn meeting bij Angelo waren heerlijk. Ik voelde me meer in het nu en kon daar ook gewoon blijven als mezelf. Ik voelde een innerlijke rust! Heerlijk!! Gewoon zijn! Ik doe mee met de kickass mindset challenge en een van de opdrachten is  om dagelijks een meditatie te doen die je relatie met geld en succes verbeterd. Wauw wat een meditatie..Het is een visualisatie waarin van alles kan gebeuren, ook de beperkende overtuigingen en angsten kunnen boven komen vanuit je onderbewuste. Nou dat heb  ik geweten, jeetje!!

 

Tussen mij en geld en succes zitten nogal wat blokkades. Vorige levens die naar boven komen; een kind verkocht voor geld waarover ik nu nog schuld bij me draag, alles een keer kwijt geraakt als machtig heerser door jaloezie en angst van anderen en hierdoor in een donkere kerker beland, mijn hoofd is er een keer afgehakt tijdens een oorlog die ging om macht en geld...Gelukkig werk ik met een fantastische methode waarbij ik blokkades en belemmeringen uit vorige levens kan transformeren en so I did...Jeetje er mocht veel getransformeerd en opgeruimd worden...

 

Ook stond er een entiteit tussen mij en geld en succes. Deze entiteit werd liefdevol naar het licht gebracht door mijn helpers en gidsen. Wauw wat een meditatie en wat maakt het veel los...En even geen rekening mee gehouden dat deze transformatieprocessen  best veel energie kunnen kosten en ik ook tijd voor mezelf mag nemen om bij te komen..Ik ben nogal geneigd om heel hard door te denderen van het ene transformatie proces naar het andere..Gewoon omdat het in me zit, omdat ik het onderste uit de kan wil halen, maar ook om te vluchten uit het nu en dingen weg wil maken..Zo opgeruimd staat netjes..hihi..Maar soms wil er ook gewoon iets gevoeld worden. En ergens zit in mij dat ik al deze dingen het liefst weg tover, weg transformeer. Gelukkig ben ik er nu bewust van en kan ik er rekening mee houden. Af en toe pas op de plaats, gewoon zijn  in het nu en laten zijn wat er is...Daar zit nou net mijn strijd, want ik vind het niet altijd leuk wat er in het nu is...

 

Ik werd namelijk gisteren wakker alsof er iemand met een moker op mijn hoofd had geslagen. Damn!! In de kreukels, onderhuids moe en chagrijnig. Ik zat enorm in mijn hoofd en begon negatief te denken...meer en meer, kon dit gevoel niet toestaan, niet verdragen. Ik voelde me en voel me nu nog steeds zo ongelooflijk kwetsbaar, breekbaar, alsof ik niet rechtop kan blijven staan, volledig uit mijn kracht..Al snel had ik door dat ik erg negatief was en ging in een warm reinigen zoutbad..Ja ja zelfzorg, das dan toch wel het fijnst;)...Meer dan een uur gebadderd, maar nog steeds was dat akelige gevoel niet weg...Mijn partner kwam thuis en we raakten in discussie. Ik was enorm geïrriteerd en BAM daar was mijn woede, oerwoede uit een hele diepe laag pijn....Ik kon me nog maar net beheersen en liep naar boven, wetende dat deze boosheid gevoeld en geuit mocht worden...Bij deze boosheid vind ik dat zo lastig...Het legt me letterlijk lam, bang dat ik de controle verlies, maar er ook gewoon geen zin in hebben...enorme weerstand. En ik kan je vertellen; het is geen oppervlakkig boosheidje, maar diepe diepe woede!! Maar ook die wil er blijkbaar uit...He gadsie!! Ik in mijn kamertje, mijn eigen kamertje en sta alles toe wat er is...Wooowww wat een boosheid komt eruit!! Ik schreeuw, oerkereten!! Ik sla met kussens en sla alles eruit! Daarna begin in hard te huilen en voelde de pijn onder de boosheid. Die is heftig! Maar oohh wat lucht het op! Wat een ruimte! Maar toch, ik blijf moe, maar das ook niet zo gek als je vanuit deze diepte je emoties uit en in transformatieprocessen zit...MEN!! Soms!!

 

Soms vind ik het maar lastig hoor...Niet een beetje, maar heel erg! Gisteravond ook enorm veel gehuild bij een televisie programma die me enorm raakte. Ik kijk amper tv, maar dit moest ik blijkbaar zien...wooowww zoveel tranen, maar ze mochten er zijn. En ook hier voelde ik weer opluchting! Daarna ben ik maar naar bed gegaan, ik schrok enorm wakker uit een droom, zo'n droom waarbij je net tussen slaap en waak zit...Men ik schrok me kapot door die droom, mijn hart ging tekeer. Mijn partner kwam gelukkig bij me en we zijn heerlijk in slaap gevallen. Zodra hij er is voel ik me veilig! Zijn energie is heel zacht, veilig en verwarmend...lucky me!!;)

 

Vanochtend iets te vroeg wakker door mijn heerlijk levendige zoon die op aan gaat, zodra het licht gaat schijnen...Een enorme levenslust! Wauw!! Maar soms...soms...iets te vroeg voor mij..hihi..Ook deze ochtend voelde ik me moe en uit het veld geslagen. Weer chagerijnig..Weer onderhuids moe..Ik heb me er deels aan over gegeven door lekker rustig aan te doen, maar merkte op dat ik in de tussentijd bezig was om met mijn hoofd, mijn gedachten de moeheid weg te krijgen..He gadver, niet weer zo'n dag! Oef wat ben ik toch streng voor mezelf, niet doen, dat mag niet, zo ga je je nooit beter voelen...en ga zo maar door..Je kunt je er iets bij voorstellen. Ik ging voor de spiegel staan en gaf mezelf de liefdevolle affirmaties. Mijn dagelijkse ochtendritueel...Ik kwam iets meer in de ontspanning, maar bleef chagrijnig. Jeetje, dit mag er zo nog niet zijn van mezelf! Ik wil wel, het mag ook wel, maar op dat soort momenten weet ik niet goed hoe ik dan lief voor mezelf moet zijn...Ik voelde me weer terug bij af, weerstand tegen mezelf en het leven.

 

Een terugkerend thema wat ook van diep komt..Van in de flow zitten naar mijn dieptes waar de pijn aan het licht komt. De pijn die steeds meer en meer gezien mag worden en gevoeld mag worden...Meer en meer mag alles er zijn...Dat ik me een dag of twee moe voel is helemaal zo gek nog niet, maar tjaa...was het maar zo makkelijk..Dat is het eigenlijk ook wel; gewoon zijn, maar ik geloof echt dat het een proces is waarbij je steeds meer leert te voelen en alles toe durft te staan, stapje voor stapje alles van jezelf er laten zijn. Blijkbaar mogen mijn boosheid en vermoeidheid er nog niet helemaal zijn en weet je? Ook dat is okay...Nu weet ik dat! Ook dat mag er zijn;)...

 

Vanmiddag lekker de natuur in geweest met mijn partner en zoontje...Samen met mijn zoontje gespeeld en mijn eigen innerlijk kind even naar buiten laten komen. We hebben samen bloemetjes geplukt, geluncht, van een berg afgerend...heerlijk!! De natuur doet me zo goed! Ik voel me daar als een vis in het water. Een hele grote wens van mij is om een woning te hebben in de natuur. Een leuk huisje op het platteland, bij bos en water. Dat zou mij en mijn gezin zo goed doen...Wauw!! Zelfs mijn relatie wordt er beter van. Ik heb mijn wens al het universum in gestuurd, maar bij deze doe ik dat nog een keer;)..hihi...En nu, nu zit ik weer heerlijk te schrijven, wat vind ik dit toch fijn om te doen en wat gaat dit als vanzelf! Heel fijn! Het schrijven helpt me om bij mezelf te blijven, mijn hoofd leeg te maken en mijn hart te openen...Ik deel wie ik ben en het gaat vanzelf...I love it! En dat het je mag inspireren! Daar kan ik ook heel blij van worden. Dat het je mag inspireren om jezelf te durven zijn met alles erop en eraan, dat je in het licht durft te gaan staan en jezelf laat zien...met echt alles!! Want alles is okay, jij bent okay!

 

Vanavond ga ik zingen in mijn koortje..8 moeders..Een groep waar ik nog niet mezelf durf te zijn en ook wel weerstand voel om naartoe te gaan. Mijn angst voor afwijzing speelt daar nog al...Ik merk dat ik mezelf klein houdt, omdat ik nog geen diep vertrouwen voel in de groep, in mezelf...Dat gedoe met die vrouwen..hihi..vind het maar lastig; onderlinge bondjes, positie bepalen; vinden ze me wel leuk, praten ze niet over mij achter m'n rug...etc etc..Maar toch ga ik, omdat ik van zingen houd en het koor zie als een uitdaging waar ik mag leren om mezelf te laten zien, ook al vind ik dat eng of spannend! En krijg er toch ook wel weer energie van. Ik mag er gewoon zijn...BAM; hier ben ik;)!!

 

Ik kreeg laatst nog een mooie zin door van mijn zielengroep tijdens het channelen die ik graag met jullie wil delen; The way to success is to act with an open heart!

 

En nu ik dit op mijn website zet is het een kleine 2 maanden later besef ik me hoe dankbaar is mag zijn....wat is er veel gebeurd en wat ben ik gegroeid!...Ennn wat voel ik me veel lichter en fijner!! Mijn leven stroomt meer, heb vertrouwen in de toekomst, voel me meer en meer blij met het leven en mezelf!! Bas heeft in de tussentijd een baan!! De baan die hij wenste! Ik ga samenwerken met Centrum Puur, heb een fantastische workshop HSP gegeven en er staan alweer nieuwe gepland! Daarnaast mag ik de SOL cursus overnemen van Samantha, Centrum Puur. Allemaal cadeautjes!! En ik ben gestopt in de kledingwinkel...Geen tijd meer voor en wil al mijn tijd stoppen in mijn droom; werken vanuit mijn hart, mensen inspireren en op weg helpen!!

 

Ik heb werkelijk 4 dingen gewonnen de afgelopen maand!! 4 dingen die me verder op weg helpen in mijn proces. Ik voel me vrijer en open in mijn contacten. Het leven stroomt weer meer sinds ik de keuze heb gemaakt om de liefde in het leven te omarmen in plaats van het lijden en de angst!!!  Er gebeurd zoveel moois dat ik even geen tijd heb gehad om te schrijven, maar dat gaat zeker weer komen! Want wil heel graag meer schrijven. Dat is een hartenwens!!

 

Waaauuwiiieeeee wat kan het leven toch mooi zijn!! En ook ik blijf ups en downs hebben hoor!! Volg op dit moment een healing van 20 dagen en ben best moe...Ga zo lekker rusten en eten...In de ontspanmodus!! 

 

Mijn fundament wordt sterker en sterker en van daaruit mag ik heerlijk verder bouwen! Hoe mooi is dat !! Ik besef me steeds meer dat ik nu leef en er echt een feestje van mag maken, niet te moeilijk en vooral doen waar ik blij van wordt!! Jaaaaaa, dat is wat ik jou ook gun!! Let the love grow!! <3

 

Liefs Petra

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Wouter (zondag, 28 februari 2016 20:23)

    Wauw, het lijkt wel alsof ik mijn eigen dagboek lees. Stees vaker de wereld vanuit je eigen essentie bezien, maar ook telkens weer in dat hoofd zitten en daar vervolgens veel weerstand tegen voelen. Eenzaamheid, onzekerheid, het wakker wordende bewustzijn waardoor je beetje tussen hemel en aarde in zweeft - en daardoor vaak het gevoel hebt dat je nergens bij hoort. Maar ook het vertrouwen, doorzettingsvermogen en een hart dat zich opent. Veel herkenning. Mooi!