Ruimte innemen!!

Ik voel aan alle kanten dat ik meer en meer mijn ruimte in mag nemen..Doe ik dat niet dan voel ik me gespannen onder controle houdend...Ik zet mezelf onder druk, probeer mijn omgeving onder controle te houden, maar de enige die ik tekort doe en onder controle houd dat ben ik zelf...Waar ik dit gevoel met name heb is in contact met de voor mij 'dominante'man! Gadver wat ben ik er ongelooflijk klaar mee om bang te zijn voor (nogmaals; voor mij) dominante aanwezige mannen, überhaupt mannelijke mannen die hun ruimte innemen...Deze angst verteld me niets minder dan dat ik mijn eigen ruimte en kracht mag gaan gebruiken...Mijn eigen vuurkracht, mijn pit, mijn power!!

 

Ik wil dit niet meer gespiegeld krijgen in mijn omgeving...Het laat me klein en onzeker voelen. Ik zet mezelf op slot, laat mezelf niet zien uit angst om afgewezen te worden of die ander pijn te doen. Wat doe ik? Ik pas me aan, ik houd al het moois wat in mij zit binnen....En ik ben daar zooooo klaar mee!! Ik wil als mijn stralende zelf naar buiten komen...En natuurlijk is er die angst en natuurlijk kan ik me nog onzeker voelen, maar als ik dat er nou eens allemaal laat zijn, maar ook voel wat voor onmetelijke kracht er in mij zit en door mij heen wil stromen!!?? WAaauuuwww! Wat kan er dan wel niet allemaal gebeuren...

 

Ken je dat als (hoog)gevoelig persoon? Je buurman, een vriend, een mannelijk familielid kan voor je gevoel nog wel eens dominant of op de voorgrond treden...En wat bedoel ik daarmee? Deze persoon is niet bang zijn mannelijkheid te laten zien of is misschien ook wel onzeker en kiest als overleving om zichzelf groot, aanwezig en mannelijk te maken om zijn kwetsbaarheid of onzekerheid niet te laten zien.....Dat laatste vind ik een lastige...Ik ben geneigd om me af te stemmen op de behoefte van de ander uit angst voor afwijzing of een boze vervelende reactie die hard binnen kan komen...Maar ook, omdat ik me verantwoordelijk voel voor de pijn en de onzekerheid van een ander...Ach wat vervelend, ja hij is onzeker, ach laat ik me maar stil houden...Nou neeeeeee!!!! Men wat ben ik daar klaar mee!!

 

Dat de ander onzeker is zegt niets over mij, maar over zichzelf en het enige wat ik doe is mijn eigen zijn ontkennen, mijn eigen goddelijkheid ontkennen, ik zeg nee tegen de werkelijke stroom van het leven en gelukkig voel ik nu dat ik dat zo zat ben...Altijd krijgen bij mij de mannen de schuld (niet allemaal hoor..hihi)...Ik wil ze niet zien, niet aankijken, niet voelen...bleeehhh!! Het liefst wil ik ze (nogmaals niet allemaal;)...) zo ver mogelijk uit mijn buurt hebben, de voor mij dominante mannen.…En het gaat vooral om de voor mij dominante mannen..Dat zegt zeker niets over hen, maar over mij...Ze zijn slechts een spiegel van de kracht die ik in me heb en een spiegel omdat ik mijn ruimte niet inneem!! En wat voelt het bevrijdend om dit te voelen!! 

 

Ik merk tijdens het schrijven dat ik me ergens wil verantwoorden richting 'de man', omdat ik het gevoel heb dat ik 'ze' ergens van beschuldig, maar dat is zeker niet mijn intentie. Dat wil ik er toch graag bij vertellen en vooral laten weten dat het iets in mij is en niet buiten mezelf. Het ligt dus niet aan 'de dominante man'. Zo...pfff...dit gezegd te hebben kan ik weer rustig verder schrijven en ademhalen;)....

De afgelopen dagen voelde ik me gespannen, kwetsbaar, klein, gevoelig. Zeker in contact met mannen. Ik schermde me af. Ik zette mezelf op slot, mijn hart op slot...Bij mij komt niemand binnen en je gaat me zeker geen pijn doen!! Keer op keer werd ik geconfronteerd met dit gevoel en wilde dit het liefst zo snel mogelijk weg hebben deleten!! Veranderen, boos op worden en het gevecht mee aangaan..Ik zat veel in mijn hoofd..Mijn ego verzon meerdere trucjes, nou ja een heleboel trucjes om me maar niet werkelijk te verbinden met mijn innerlijke kracht!! Om me maar weg te houden bij wie en wat ik werkelijk ben...Een leven vanuit mijn essentie...daar hoort ook mijn kracht bij...

 

Tegelijkertijd voel ik wel een lichte angst in mijn maag opkomen...Ojeee...Ik associeer mannen met mijn pijn...Ik associeer alle pijn uit mijn verleden met bijna alle mannen die ik ontmoet in het hier en nu...Sorry mannen...het ligt echt niet aan jullie, maar aan mezelf...Ik zet mijn eigen mannelijkheid destructief in...ik gebruik de mannelijkheid in mezelf om mezelf naar beneden te halen, te vechten, de strijd aan te gaan i.p.v. dat ik het gebruik om mijn ruimte in te nemen vanuit mijn bekken en met mijn zachte vrouwelijke kracht mezelf liefdevol omarmend!!! Jeeehhhh!! Dat voelt goed als ik dat zo zeg...Het mannelijke en vrouwelijke in mezelf in balans....Wauw!! Dat lijkt me werkelijk fantastisch! Daar zit een verlangen en mijn hart gaat stromen als ik deze woorden opschrijf!!

 

Maar dan mijn angst en pijn omtrent mannen..Die is er en met respect voor mijn verleden kan ik zeggen dat de pijn best heftig is. Tegelijkertijd realiseer ik me dat het verhaal zich niet meer in het hier en nu afspeelt en dat ik het mag loslaten, maar dat kan ik alleen doen als ik de gevoelens in mezelf accepteer...De gevoeligheid, de kracht, de kwetsbaarheid, het verdriet, de boosheid, de passie, de vreugde, de liefde...jaaaaa het leven...Als alles door mij heen mag stromen, dan kan ik werkelijke vrijheid ervaren....

En als ik in mijn kracht sta krijg je dit!! Zie foto hiernaast!! Wauw werkelijk een fantastisch gevoel om het leven door me heen te laten stromen en mijn ruimte in te nemen ennn naar mijn verlangen te luisteren!

Dit was trouwens een kleine maand geleden tijdens een zomer intensive van FriendlyHeart. FriendlyHeart organiseert intensives waarin je kunt ontdekken wie je werkelijk bent in contact met de mensen om je heen. In deze intensives staan de meetings over Zelfrealisatie in Verbinding met Angelo Vasalos centraal. Verlicht en Verbonden in al je Relaties! Daarover in een nieuwe blog later meer.....

 

Maar nu eerst weer verder..waar was ik gebleven...oohh ja...mannen...hihi

 

Ik geef me over aan de stroom van het leven...Aan datgene wat zich aandient en dat wat er is op dit moment...Op dit moment voel ik een lichte spanning om dat mijn ruimte innemen echt wel heel spannend is...Ik bevries namelijk wanneer ik me klein en onzeker voel in contact met 'de dominante' man;)...Ik bevries en vlieg uit mijn lijf....Ik kan de verbinding met mezelf verliezen...De verbinding van IK BEN vanuit mijn bekken..De verbinding met je bekken daar waar je je veiligheid en kracht voelt...Het eerste wat er gebeurd vanuit pijn en angst is dus bevriezing en uit mijn lichaam floepen...Hoe ga ik dit een volgende keer aanpakken?....

 

Ik voel mijn kracht nu meer...Ik voel dat de kracht aanwezig is in mijn gehele lijf, maar er is dat stemmetje, mijn ego die zegt...ach het heeft toch geen zin, dit gaat je niet lukken...Nou echt wel!! De wil is er, de frustratie om het te veranderen is er....En ik doorzie mijn patronen..Ik ben me bewust van mijn lichaam, mijn gevoelens, mijn ego, mijn overlevingsmechanismen...Hier ligt het antwoord...Ik blijf helder kijken naar dat wat er gebeurd in mijn lichaam en laat alles er zijn, werkelijk alles...en in contact met de dominante man dan?? Ik ga mezelf hierin liefdevol omarmen voel ik nu...alles mag er zijn! Ik ga stapje voor stapje oefenen met het innemen van mijn ruimte en gebruik hierbij zachte kracht....Gewoon vanuit zijn, vanuit wie ik ben....Ik ben Petra en dit is mijn ruimte!! En lukt dit niet?? Dan is het ook niet erg! Dan proberen we het de volgende keer weer..Ja ik ga het zien als een leuke uitdaging, als een ontdekkingsreis, een leuk onderdeel op mijn weg....Ja dat ga ik doen...

 

Ik ga spelen en leren! Ik ga gewoon uitproberen en als het even niet lukt...So what!! Dan probeer ik het gewoon nog een keer....En nog een keer...en nog een keer, maar misschien is de kracht in mij zo groot dat het me wel lukt, misschien ben ik mijn egostructuren en drama's en pijn wel zo zat dat het me in een keer lukt!! Jeeehhh bam!! Hier ben ik!! IK BEN....Ik ben Petra van der Schoot en dit is mijn ruimte!! Is dat niet heerlijk om alle energie in jezelf vrijelijk te laten stromen?? Zou het niet fijn zijn om je kracht om te zetten naar iets positiefs, iets levends..iets wat leeft en beweegt? In plaats van dat het zich tegen je keert en je er moe, chagrijnig en prikkelbaar van wordt?? Ik ga ervoor!! En jij?? Sta jij je power en je kracht toe en laat alles stromen?? Zeg ja tegen jezelf en het leven!!! Vanuit je bekken...IK BEN....<3 <3 <3

 

Liefs Petra

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    John van Dijk (donderdag, 30 november 2017 10:44)

    Hoi Petra,
    Je hebt je ervaring puur en zuiver gedeeld met mij, een man. Ik heb slechts enkele dagen geleden de pracht, kracht, schoonheid en uniciteit ervaren van mijn Zachte (Hart-Vrouw) Kracht (Buik-Man). Een ge(Heel)d Man Mens. Vanuit totale Overgave de Universele Mannen en Vrouwenkracht laten stromen. Namaste, John