Voel jij je ook altijd zo schuldig?? En wil jij schuld leren loslaten? Lees dan verder........

Voel jij je ook vaak zo schuldig?? Waarschijnlijk herken jij jezelf hier wel in. En daarom wil ik graag iets met je delen over schuld en de inzichten die ik de afgelopen weken heb gekregen die ook voor jou heel waardevol kunnen zijn dus lees lekker verder......♥

 

Dat ik me vaak schuldig voelde wist ik al. Het schijnt een alleen geboren tweeling kenmerk te zijn, maar schuld zit natuurlijk ook helemaal verweven in onze cultuur en maatschappij en met name in de kerk, kijk naar Jesus die aan het kruis stierf. 

 

Schuld voelde voor mij als een veilige jas die ik maar niet uit wilde trekken, los wilde laten. Als kind al voelde ik me schuldig over van alles, ik voelde me zelfs schuldig en verantwoordelijk voor hoe mijn ouders zich voelden.  En schuldig over de scheiding van mijn ouders toen ik 11 jaar was. Als iemand uit mijn omgeving niet lekker in zijn vel zat dan dacht ik meteen, ooh wat heb ik verkeerd gedaan? Wat kan ik doen om het goed te maken? Zelfs als iemand iets heel akeligs deed of over mijn grenzen ging dacht ik dat het aan mij lag. Als je er goed over nadenkt bizar om jezelf dit zo aan te doen he? Want hoezo schuldig aan hoe een ander zich voelt of wat een ander doet??

 

Ik kon me ook zo schuldig voelen als ik me ziek had gemeld op mijn werk, me altijd verantwoordelijk voelen voor de ander. En nu kan ik me bijvoorbeeld schuldig voelen als mijn zoontje van 4 niet lekker in zijn vel zit of ziek is. Ik kijk dan meteen oh uhh wat heb ik verkeerd gedaan? Heb ik iets over het hoofd gezien of had ik maar zus of zo dan was hij niet ziek geworden. En ik voel me al schuldig als ik per ongeluk een vlieg of spin doodtrap;) bij wijze van spreke....Ahhh om gek van te worden, want schuld kan zo belemmerend werken, zeker als je gaat geloven dat je schuldig bent.

 

Deze illusie heb ik deels bewust en deels ook onbewust, lange tijd voor waarheid aangenomen, maar ik doe het niet meer!!! Doe je met me mee?;) Ik stop ermee om me nog langer verantwoordelijk te maken voor iets wat niet van mij is, me schuldig te voelen over kleine dingen, grote dingen, dingen die niet van mij zijn, maar over een ander gaan. Of me schuldig voelen over dingen die totaal zinloos zijn, omdat ze gewoon niet waar zijn.

 

Schuld is echt zo'n illusie, lang in stand gehouden door bijvoorbeeld de kerk door mensen te laten geloven dat Jesus is gestorven aan een kruis voor onze zonden. Dus als je in zonde leeft ga je dood en ook nog eens naar de hel. Als je geen fouten maakt, totaal perfect bent, heb je het eeuwige leven. Oef wat kan dit angstig maken of onderdrukkend of onder controle houdend werken. Ten eerste ga je geloven dat je geen fouten mag maken, ten tweede ben je bang om ergens schuldig aan te zijn of maak je de ander schuldig om zelf maar niet schuldig te zijn, want als je wel schuldig bent dan ga je of dood of naar de hel. Dit is echt nog wel voelbaar in het collectieve veld ook al leven we in 2016.....

 

Hoe makkelijk is het om de ander de schuld te geven voor iets? Dat gaat echt zo snel als je denkt in goed en fout. Of jij bent zelf schuldig of de ander is schuldig. Kijk maar eens hoe makkelijk dit gaat. Kijk maar eens hoe snel je met je vinger wijst naar een ander of jezelf afwijst....

 

Ik las net zo'n mooi zinnetje uit de bijbel op internet die me heel erg raakt;

Jezus zei: "Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door Mij” (Johannes 14:6) Oohhh en ik zie en voel zo wat daar echt wordt bedoeld. Laat de liefdesenergie ontwaken in een ieder van ons, het Christus bewustzijn, voorbij schuld, goed en fout. Jesus staat zo symbool voor de liefde in ons en om weer in verbinding te komen met die liefde, het licht in jezelf!! Zo mooi als je dit kunt voelen!! De vader is God, Liefde, Universum en Jesus is de weg ernaar toe, Pure Liefde!! ♥ Okay een kort uitstapje naar de bijbel, de kerk, het geloof om maar aan te geven hoe schuld verweven is binnen onze cultuur en maatschappij, omdat dit zolang als waarheid is aangenomen.

 

En dat wist ik al, maar de afgelopen weken kan ik dit steeds beter voelen. Oohh dat is zo lekker om te voelen!

 

Want wat heeft mij inzicht gegeven??

 

De afgelopen weken zie ik schuld echt overal terug. Ik mag het blijkbaar echt even helder zien en voelen, me ervan bewust worden, zodat ik het for once and for all;) los kan laten. Vooral ook, omdat schuld me zo kan belemmeren en tegenhouden in de dingen die ik te doen heb. Wat mij betreft, omdat het samenhangt  met je eigenwaarde en je jezelf zo naar beneden kunt halen door jezelf schuldig te maken aan van alles en nog wat. Of je wijst jezelf af of je bent bang om afgewezen te worden, maar in beide gevallen zie je jezelf niet echt voor wie je werkelijk bent en dat is jammer. Ik herken het minderwaardigheidsgevoel maar al te goed en ook daar ben ik helemaal klaar mee!! Doe je ook hier weer met me mee??

 

Daarnaast kan het dragen van schuld en verantwoordelijkheid dusdanig veel energie kan kosten dat daar meer energie naartoe gaat dan naar wat je vanuit het diepst van je hart zou willen doen....

Ik voelde me echt verantwoordelijk voor het leed over de hele wereld dus 'moest' ik wel hard werken om licht en liefde te verspreiden om dit weer goed te maken en schuld in te lossen...Pffff hoe zwaarrrr!!! Of ik kan me verantwoordelijk voelen voor mijn partner en hoe hij in zijn vel zit. Ineens ben ik dan meer daar dan bij mezelf en verlies ik ook energie. Je snapt wel dat dit niet echt mee met de flow is;)....

En gelukkig kan ik voelen wanneer ik met mijn energie elders ben, maar met schuld en me verantwoordelijk voelen was ik me nog niet geheel bewust hoe dit zo'n veilige jas voor me was geworden. 

 

Ik kocht afgelopen zaterdag zelfs een Jezus beeld, omdat ik het beeld zo ontzettend mooi vind en meteen een JA voelde toen ik het zag. Voor mij herinnert het beeld me aan de christus energie en de ware boodschap dat de liefde weer mag ontwaken in een ieder van ons. Dat je weer in verbinding mag komen met jezelf, je hart, je licht. Het licht wat er altijd is en altijd al is geweest....Zo mooi!!  Ooh ja heb ik net ook al verteld, maar de boodschap blijft zo mooi dus laat het staan;). Maar kijkend naar het beeld in de woonkamer schrok ik me elke keer kapot en zag er allemaal maar schuld in, Jezus aan het kruis en voelde ik vooral de zwaarte ervan. 

 

Verder leek het alsof iedereen mij overal verantwoordelijk voor maakte en schuld in mijn schoenen wou schuiven. De ene situatie na de andere kwam voorbij met mijn partner, mijn zoontje, twee verschillende buren en collega's. Niet heel groots en heftig, maar van die kleine opmerkingen, 'mam, dat heb jij gedaan', 'Petra kijk uit wat je doet op die rotonde, je sneed die vrouw bijna af', 'jouw zoontje staat boven aan mijn hek te trekken, waardoor het hek kapot gaat en 'jouw zoontje doet vervelend tegen mijn zoontje' en mail verkeer met collega's over verantwoordelijkheid en me schuldig voelen toen ik ging staan voor mijn waarheid en mijn ruimte innam. Ik zag echt letterlijk overal schuld, maar werd me vooral bewust van het feit dat ik schuld naar me toe trok en persoonlijk maakte, me verantwoordelijk maakte voor hoe een ander zich voelde.

 

Ik zag ineens heel helder hoe ik zelf geraakt was op deze momenten. Het is zo mooi wanneer je ineens helder gaat zien hoe je patronen werken en ze gaat bekijken vanuit de waarnemer, kijken en voelen omdat het eigenlijk best interessant is. En kijken en voelen, omdat je je patronen graag wilt doorzien!! En voelen wat eronder zit. Voelen wat je verlangens zijn en wat er voor kwaliteiten in te ontdekken zijn, waarvoor jij je mag openen.

 

Ik sprak met een vriendin over schuld en verantwoordelijkheid de afgelopen week en voelde zo'n boosheid en frustratie naar het dragen ervan!! Boosheid naar het patroon, maar ook boosheid naar mensen die naar mijn mening hun verantwoordelijkheid niet hadden genomen. Woest werd ik ervan!! Maar deze woede en boosheid zorgde ervoor dat ik mijn ruimte in durfde te nemen en ging staan voor mijn waarheid. Deze boosheid en woede zorgde voor helderheid in mijn patronen en vooral ook het doorzien ervan en er helemaal klaar mee zijn...

Eigenlijk was het best heel lekker om zo boos te zijn en dit te delen....

 

Ik zag in contact met haar ineens al mijn patronen superhelder en doorzag hoe ik altijd en overal mezelf bij voorbaat al schuldig en verantwoordelijk maak om ervoor te zorgen dat een ander dat niet kan doen om me vervolgens af te wijzen. Oohh au!! Dat ken ik maar al te goed uit mijn kindertijd. Het schuldig maken, schuld naar me toe trekken, maar ook de schuld krijgen als ik iets 'fout' had gedaan (sorry pap en mam, zelfs hier voel ik schuldgevoel naar boven komen dat ik dit benoem;) en meteen uit wil leggen dat dat vaker gebeurde in een bepaalde mate; thuis, op school, onder de kinderen tijdens het spelen en geloof me ik ben zelf ook niet heilig hoor;), het is ook gewoon een gewoonte die echt doorbroken mag worden wat mij betreft). En het dragen voor mijn ouders, omdat ik me zo verantwoordelijk voelde voor ze. Uit loyaliteit en liefde de pijn van je ouders gaan dragen...oefff daarom kon en kan ik zo kwaad worden op schuld en verantwoordelijkheid. Voelt ook nog eens als een zware jas en hard werken....

 

Lekker om dit allemaal te doorzien, want hierdoor kon ik in contact komen met mijn verlangen. Mijn verlangen om mijn onschuld te voelen. De onschuld die in ons allemaal zit. Oohh hoe voelt dat?? Onschuld? Dat voelt zo vrij en lekker....

En ook om te doorzien dat ik mag stoppen met hard werken om zo mijn verantwoordelijkheden te nemen...Ohhh ik mag me overgeven...Ennn schuld loslaten, omdat het echt een illusie is...Hup doorgeprikt;)..En het kleine meisje in mij helemaal welkom heten, dat meisje die zoveel voor haar ouders heeft gedragen en het soms best zwaar heeft gehad. Dat meisje is ook helemaal welkom in zachtheid en liefde. En die boosheid en woede naar schuld en verantwoordelijkheid?? Oohh die laat ik er lekker zijn om zo nog meer te gaan staan, mijn ruimte in te nemen, mijn grenzen aan te geven, maar vooral ook mijn waarheid blijf spreken en me niet meer verantwoordelijk maak voor een ander en me ook niet meer schuldig voel als ik voor mezelf kies of mijn ruimte inneem.

 

Ik hoef de wereld niet te redden, maar bij mezelf blijven en in contact blijven met de liefde in mij, met mijn licht. En nee God staat me straks niet op te wachten als ik dood ga om me te vertellen dat ik naar de hel ga, omdat ik niet goed mijn best heb gedaan;)! Want wie ben jij voorbij de dualiteit, voorbij goed en fout, dood en leven? Jij en ik en alles wat je om je heen ziet is een deel van God, van Liefde. Jij bent die liefde en ik ook!!♥♥♥ Ooh hoe lekker is dat??

 

Mocht je nou vastlopen of tegen dezelfde problemen blijven aanlopen of heb je even iemand nodig die met je meekijkt? Kijk dan op mijn website; www.puurhartwerk.nl voor mijn aanbod.

 

Liefs,

Reactie schrijven

Commentaren: 0