Must Read voor (hoog) gevoelige vrouwen! Mijn life changing story met tips & trics Van angst naar liefde, Thuis in mijn lijf

Ik hoor vaker (hoog) gevoelige vrouwen zeggen; 'ik ben zo gevoelig en heb zo'n last van prikkels van buitenaf'. De maatschappij zit tegenwoordig boordevol prikkels  en het is nogal een uitdaging voor jezelf om bij jezelf te blijven en niet overladen te worden door al deze prikkels.

Ik was ook iemand die mezelf voortdurend wilde beschermen tegen de buitenwereld, tegen prikkels van buitenaf, de drukte, de media, sociale druk, licht, geluiden, mensen, ellende in de wereld etc.

 

Ik weet als geen ander wat voor een worsteling het kan zijn om met al die prikkels van buitenaf om te gaan, maar ook om helemaal jezelf te zijn als (hoog) sensitieve vrouw; puur zijn en alles omarmen in jezelf; je gevoeligheid, kwetsbaarheid, angst, gevoel van onveiligheid, onzekerheid, boosheid, verdriet, pijn, eenzaamheid, gemis, maar ook passie, kracht, liefde en zoveel meer....

Jarenlang droeg ik maskers, onderdrukte mezelf, wees mezelf af door niet mezelf te zijn en dat deed pijn. De angst voor afwijzing en een oordeel loopt als een rode draad door mijn leven. Ik had weinig tot geen zelfvertrouwen, voelde me waardeloos en deed me anders voor dan hoe ik me in werkelijkheid voelde; het leven overweldigde me. Ik durfde niet te aarden, de aarde voelde als een plek vol donker, kwaad, kou en shit! 

 

Mijn kindertijd en jeugd waren niet rooskleurig, onveilig en ik heb een turbulent leven gekend. Vele heftige gebeurtenissen volgden elkaar op. 

 

Ik besloot om op mijn 17e het huis uit te gaan en mijn leven te gaan leven. Dat deed ik volop!! Van feesten tot veel verschillende vriendjes tot een uitdagende baan als psychiatrisch verpleegkundige in een tbs kliniek wat ik jaren heb gedaan, omdat ik er zo ongelooflijk goed in was geworden, zorgen voor andere mensen en mezelf vergeten. 

 

Ik leefde vanuit een overlevingsmodus en was een sterk lief meisje dat zich in elke situatie aan kon passen. Mijn gevoeligheid en mijn emoties kregen geen plek. Ik huilde nooit. Ik zag en voelde van alles, ik wist precies hoe de wereld in elkaar zat en voelde sferen, maar ook situaties en personen goed aan, maar kon hier niets mee en legde de focus op het zorgen voor anderen. Dit overlevingsmechanisme hielp mij, tot zes jaar geleden; 'ik stortte in'.

 

Ik durfde het huis niet meer uit was overal bang voor, had angstaanvallen en kon prikkels niet meer verdragen en verwerken.

Een tijd lang ben ik overprikkeld geweest, had ik burn-out klachten, angstaanvallen en durfde de straat zelfs niet meer op. De prikkels werden me letterlijk teveel. Overladen werd ik door deze prikkels, omdat ik niet 'thuis' was in mijn lijf en vooral gefocust was op de buitenwereld, de prikkels. Keer op keer verloor ik de verbinding met mezelf met mijn lijf, omdat het me teveel werd. Overweldigd voelde ik me dan...Ooh en wat voelde ik me vaak ellendig en alleen en onbegrepen en anders. Niemand die me begreep en altijd maar dat 'gevoelige meisje zijn die zo kon zeuren en om aandacht vroeg'!! Ik werd me tijdens mijn periode van overprikkeling en angstaanvallen bewust van het feit dat ik niet aanwezig was in mijn lijf en hierdoor geen stevigheid en veiligheid voelde in mezelf. En hoezeer ik vooral met mijn energie gefocust was op de buitenwereld om daar mijn veiligheid, goedkeuring en houvast vandaan te halen.

 

Jarenlang had ik voor anderen gezorgd, maar ineens voelde ik 6 jaar geleden; 'ik wil dit niet meer', ik kan niet werken en zorgen voor anderen, werken in een tbs kliniek en mezelf vergeten. Het ging gewoon niet meer en ik besloot te stoppen. Ik bleef nog een half jaar werken, maar dan vanuit een afbouwregeling en de tijd om te zoeken naar iets anders, meer passend voor mij op dat moment , omdat ik zo'n ongelooflijke last had van stress en angst. Ik ging steeds minder werken, raakte meer in ontspanning en werd zwanger. Mijn partner Bas en ik waren meer dan blij!! We kregen een kindje!

 

Ondanks de blijdschap en liefde voor ons kindje verliep de zwangerschap moeizaam; stemmingswisselingen en nog meer angsten. Door de angsten raakte ik ook steeds meer in een isolement en ging meer en meer uit contact met familie en vrienden. Ik kon het gewoon niet meer. Op was ik. Dragen lukte niet meer, zorgen lukte ook niet meer.....

 

De geboorte van mijn zoontje Raoul (nu 5 jaar) veranderde alles, veranderde mijn leven. De bevalling was traumatisch voor me en duurde zo'n 36 uur met uiteindelijk een keizersnee. Ik kon en durfde mezelf niet te openen voor het leven. Ik durfde het gewoon niet, omdat ik me niet veilig genoeg voelde. Maar wat ben ik dankbaar en besef ik me dat Raoul mij zo het leven weer heeft geschonken, want vanaf dat moment ging ik er helemaal voor!! Als een pitbull zette ik mijn tanden in mijn herstel!! Ondanks dat ik me diep ellendig en alleen voelde, want na de bevalling voelde ik me meer leeg, angstig en ellendig dan ooit.

 

Ik ging op zoek naar passende hulp, omdat ik wist dat het anders moest. En vooral dat ik het anders wilde hebben dan hoe het ging. Ik voelde een enorme drive om alles op alles te zetten om goed voor mezelf te gaan zorgen en me beter te voelen. Het kon toch niet zo zijn dat ik de rest van mijn leven zo'n last moest blijven houden van prikkels van buitenaf? Dat ik de rest van mijn leven moest leven vanuit angst? Dan kon ik beter ergens in een boshuisje gaan wonen, mezelf verstoppen en dat wilde ik niet, ik wou leven, ik wil leven!! En genieten en vooral zijn met dat was en is:)!!

 

Er kwam liefde en waardevolle hulp op mijn pad en zo startte ik mijn reis naar binnen!! 5 jaar lang heb ik sessies gehad bij verschillende mensen, cursussen en opleidingen gevolgd vooral gericht op persoonlijke en spirituele groei en ontwikkeling. 2 jaar lang haptonomie en energiewerk gehad om überhaupt weer te voelen dat ik een lijf heb en dat daar van alles te voelen is wat wou stromen en behoorlijk op slot stond. Dus daar geleerd om weer stapje voor stapje mijn lijf in te komen en vooral voelen wat er te voelen viel. Hier ben ik me gaan beseffen dat de veiligheid in mij zit en niet in de buitenwereld.

 

Na deze 2 jaar verschillende sessies gehad van mensen die werken vanuit hun hart met energie en verschillende methoden. Wat me het meest is bijgebleven is het systemisch werken, transformatie coaching, regressie en lichaamsgericht werken en vooral voelen en zijn! Ik kreeg steeds meer vertrouwen en werd me meer en meer bewust van wie ik werkelijk ben en ging vervolgens zelf een opleiding energetisch werk doen en leerde tal van methoden om een ander weer in verbinding te laten komen met zijn ware zelf en aan het licht te brengen wat gezien, gevoeld en geleefd wil worden. En dat ben ik de afgelopen 3 jaar aan het doen, mezelf ontwikkelen d.m.v. cursussen, opleidingen en het volgen van meetings gericht op zelfrealisatie. Vooral ook voor mezelf, maar ook om zo anderen te begeleiden en op weg te helpen. Mijn passie volgen:)!!

 

Wat me opvalt is dat de nadruk binnen 'de spirituele' wereld of waar mensen met bewustwording bezig zijn en 'wakker' worden, kan liggen op het probleem en het aanleren van trucjes of gebruiken van methoden om iets bij jezelf te veranderen, te fiksen, te transformeren of helen, omdat iets anders zou moeten zijn dan hoe het nu is. Hiermee bedoel ik dat je iets of iemand van buitenaf nodig hebt om een probleem in jezelf op te lossen. En dat je onderweg op weg geholpen en begeleid  wordt is heel fijn en waardevol, maar de manier waarop is heel belangrijk. Jijzelf weet natuurlijk ook wat goed voelt en wat niet dus blijf daar vooral ook op vertrouwen, maar ik wil je graag een andere kijkwijze geven dan degene die je tot nu toe gewend bent!

 

Waarschijnlijk heb jij allerlei trucjes, tips & tools geleerd om jezelf te beschermen tegen de buitenwereld. En geloof me, ik ben eeuwig dankbaar voor deze handvaten en tools, maar daar ligt de uiteindelijke oplossing wat mij betreft niet. Ik maak in mijn praktijk ook gebruik van methoden en oefeningen, trucjes & tools, omdat ze ook echt werken en je in het begin houvast kunnen bieden, maar er is meer......En dat wat er meer is wil ik graag met je delen!

 

Dat is je vooral heel erg te realiseren dat niets weg moet, gefikst op opgelost hoeft te worden, maar je vooral mag leren toestaan. De liefde weer durven voelen en toestaan op plekken waar het koud en donker kan voelen.

Ja maar hoe dan??         

                                  

In de tijd dat ik me heel erg focuste op mijn gevoeligheid en overprikkeling was ik alleen maar bezig met de buitenwereld willen veranderen voor mezelf. Ik ging in de vermijding en trok mezelf terug. Minder contacten, geen nieuws meer, want dat voelde te zwaar, geen drukke steden en feestjes meer en hierdoor raakte ik steeds  meer en meer in een soort isolement, leven vanuit angst en controle. Ik ging er helemaal in op en zie dat nu ook terug bij verschillende vrouwen die ik tegenkom of spreek. Ik werd mijn gevoeligheid helemaal en leefde eigenlijk niet echt meer. Dat kon toch niet de bedoeling zijn?? Dan weet je dat je (hoog) gevoelig bent en dan verstop je jezelf nog het liefste onder een dekentje, omdat het allemaal te overweldigend voelt?!

 

Wat ik niet zag bij mezelf was dat ik naast mijn gevoeligheid, ook allemaal andere prachtige essentiële kwaliteiten heb. Ik zag mezelf niet echt!! Ik zag mijn kracht niet, die krachtige zachte vrouw die zo heeft moeten overleven, maar het heeft gered, wauw, wat een power en wat een liefde!! Zoveel liefde zat en zit er in mij als het gaat om zorg voor anderen, de wereld en nu gelukkig ook voor mezelf;). En mijn enthousiasme en levenslust, mijn creativiteit, mijn passies, mijn zelfzorg en liefde voor mijn zoontje en partner, mijn creatieklacht en ooh zoveel meer! Ik zag het gewoon allemaal niet, omdat ik alleen maar gefocust was op mijn gevoeligheid.

 

Ik was alleen maar bezig met mezelf straffen, afwijzen en dingen anders willen maken dan hoe ze waren. Oef 'de perfecte' wereld willen creëren vol liefde en harmonie voor mij en mijn gezin, vooral ook om mijn zoontje te beschermen, zodat hij zich niet zo hoefde te voelen zoals ik me ooit heb gevoeld in mijn kindertijd. En toen vroeg een lieve vriendin aan me waarom ik me toch zo focuste op die buitenwereld en die prikkels. Waarom focus je niet op dat wat er wel is? Wat zie je nog meer? Wat gaat er goed en is wel? Wat zijn je allerdiepste verlangens en focus daarop! Focus op vertrouwen! En neem je gevoelens van wantrouwen die vervolgens gezien willen worden ook serieus, want waarschijnlijk mis je het vertrouwen in jezelf.

 

En tijdens een meeting van mijn leraar Angelo Vasalos, een meeting waar ik graag kom en die in het teken staat van zelfrealisatie, focus op essentie; totaal echt zijn, totaal mezelf zijn, kijkend vanuit liefde en verbinding met mezelf. Alles welkom heten in mezelf. Echt alles en dit in contact brengen met anderen. Dat is zo ongelooflijk helend en leven vanuit zijn, vanuit liefde! Kan hier nog uren over schrijven, maar houd het nu even op het onderwerp (hoog) gevoeligheid. Ooh ja tijdens een van deze meetings vertelde Angelo mij dat ik mocht leren focussen op het onkwetsbare i.p.v. het kwetsbare. Die raakte me diep, want fuck!!! Ik was alleen maar bezig met het focussen op mijn gevoeligheid en kwetsbaarheid, maar hierdoor werd dit alleen maar erger en groter en meer...en werd ik het!! Oohh wat een heerlijk inzicht!!!

 

Aaahh het was alsof er allemaal kwartjes vielen en ineens besefte ik me hoezeer ik bezig was iets te fiksen, op te lossen, te veranderen, omdat ik zo was geïdentificeerd met de pijn, met mijn innerlijk kind, met de angst en kwetsbaarheid. Dat neemt overigens niet weg dat je gevoeligheid er niet mag zijn, deze mag er juist zijn. Wees juist zacht en liefdevol voor je gevoeligheid, maar dan niet meer vanuit een identificatie met je innerlijk kind, maar vanuit verbinding met jezelf, de liefde, veiligheid en gedragenheid die ook in jou zit.

Ik was mezelf gaan beschermen om niet hetzelfde te gaan voelen hoe ik me als kind voelde in mijn diepste pijn, want ik wist immers hoe verschrikkelijk dit voelde.

 

Er veranderde iets in mij en ben me vanaf die tijd meer en meer gaan focussen op wie ik echt ben, wie ik in essentie ben! En toen kwam er meer en meer vertrouwen en voelde ik ineens mijn verlangens weer, de LIEFDE, het vertrouwen, de veiligheid in mezelf en ooohh zoveel meer!!!

 

Een belangrijke sleutel om je fijn en veilig te voelen in je lijf is dus niet beschermen tegen de prikkels, maar de focus ook leggen op in je lijf komen en stevig aanwezig zijn in jezelf. Je energieveld van buiten naar binnen halen, want hoe groter je energieveld en de focus op de buitenwereld hoe makkelijker de prikkels binnen kunnen komen...

 

Voel maar eens bij jezelf hoe dit bij jou is. Is alles welkom bij jou? Mag echt alles er zijn? Ook boosheid, woede, pijn, verdriet, angst, maar ook levensvreugde, liefde, passie, kracht, zachtheid. Er is nog zoveel wat we binnenhouden en overheen stappen zonder dat we dit doorhebben. Hierdoor kan je niet echt aanwezig zijn in je lijf, omdat er iets zit wat je afwijst in jezelf of veroordeeld of anders wilt hebben. Mag alles van jou zijn zoals het is op dit moment?

 

Hoe meer ik mezelf toesta om in zachtheid en liefde bij mezelf te zijn en alles welkom te heten in mezelf, vooral te voelen wat er te voelen valt, ja ook haat, woede, boosheid, irritatie, verdriet, angst en pijn , hoe meer er rust en ruimte er is bij mij en binnen ons gezin. En uiteraard blijf ik ook uitdagingen tegenkomen op mijn weg, maar ik vind het wel een verademing om die basis, die stevigheid weer in mezelf te voelen, want van daaruit is het leven wel een stuk makkelijker en gaan mijn voelsprieten naar binnen i.p.v. naar buiten.

Stel je maar eens voor; je werd als kind niet gezien, je voelde je waarschijnlijk afgewezen en allerlei mooie kwaliteiten van jou werden niet gezien, je werd gedimd, je gevoeligheid mocht er niet zijn, maar ook je boosheid, angst en verdriet niet. Hoe kan je je veilig en gezien voelen op een plek, binnen een gezin waar je niet kunt zijn wie je bent? Ook omdat je ouders dit niet hebben geleerd en zelf ook worstelden met hun emoties voelen en zijn, zoekend naar de 'beste' manier van opvoeden. Nee je voelde je niet welkom in zachtheid en liefde, maar het was hard werken, niet zeuren, doorgaan, niet of een beetje voelen, maar vooral niet te boos, te krachtig, te passievol, te groots, te liefdevol, te gevoelig, want doe maar normaal, want je doet al gek genoeg en wat zullen de buren er wel niet van denken;)..Het is logisch, want een groot deel van de maatschappij lijkt zo gefocust op de buitenwereld, uiterlijk en status en hangt af van de mening van een ander dus ja ik snap wel wat een uitdaging het is om je hier niet mee bezig te houden.

 

Blijft het voor mij ook hoor, vooral omdat ik natuurlijk gewend ben om dit mijn halve leven zo te doen samen met een heleboel andere mensen. Dus het is ook erg voelbaar in de energie, het collectieve veld. Maar de sleutel is dus ga naar binnen en leer weer toe te staan bij jezelf wat er echt leeft in jou. Word maar eens boos, dat mag echt. Laat maar zien dat je iets eng of spannend vindt, is ook welkom. En ook intens verdriet toestaan bij bijvoorbeeld je partner, vrienden en zelfs je kinderen is voor mij echt heel normaal. Laat maar zien, je geraaktheid, maar ook je kracht, je levensvreugde, je speelsheid en liefde!! Het is er allemaal en mag er allemaal zijn. Zelfs onze 'donkerste' egopatronen en schaduwkanten......

 

Mijn energieveld gaat op dat moment van buiten naar binnen, terug naar mijn basis. Vanuit deze aanwezigheid, gegrond zijn wordt dit ook wel genoemd, kan je niet overprikkeld raken,omdat je helemaal aanwezig bent in je lijf. Er kan niets meer bij dan;). En mocht je wel iets oppikken uit de buitenwereld dan kan het via je gronding de aarde weer in, omdat je zo gevestigd bent in je lijf.

Dus ga aan de slag met jezelf, sta jezelf helemaal toe jezelf te zijn en houd op de wereld te willen veranderen en zie jezelf, focus op essentiële kwaliteiten, op vertrouwen en wat het wel kan en voel vooral ook wat wel en niet goed voor je is, want soms is het ook goed om wel even een stap terug te doen en te rusten en bij te komen van een drukke week of gebeurtenis. Ik kan dat ook nog hebben, afhankelijk van hoe ik in mijn vel zit. De ene dag komt er meer binnen dan een andere en dat is dan ook weer okay. Je doet het dus eigenlijk altijd okay! Want kijkend vanuit liefde is het nu precies zoals het moet zijn:) Ben jij al helemaal perfect!! Hoe lekker is dat!

 

Doorbreek de cirkel van afwijzing en ga jezelf zien voor wie je werkelijk bent i.p.v. dat je gezien wilt worden door de buitenwereld. Omarm alles in jezelf en leer het kleine niet geziene meisje in jou in zachtheid en liefde te ontvangen. Deel jezelf met lieve vrienden of familie en leer stapje voor stapje te vertrouwen dat jij echt helemaal okay en perfect bent zoals je nu bent. Omarm jezelf op de plek waar jij je zo afgewezen hebt gevoeld! En heel belangrijk kom weer in contact met je verlangens, maar ook met wie jij in essentie bent. Meer focus op essentie en jouw kwaliteiten en minder op problemen en belemmeringen.

 

Weet dat jij liefde bent, weet dat alles in jou zit; het vertrouwen, veiligheid, onvoorwaardelijke vader en moeder liefde, liefde, zachtheid, kracht, passie, vrouwelijkheid, grootsheid, wijsheid en zoveel meer kwaliteiten......

Als je volledig leeft vanuit je diepste verlangens voel je ook dat je je lekker thuis voelt bij jezelf, jezelf durft te zijn en in het licht durft te gaan staan. Je lichaam voelt ontspannen en je opent je hart voor het leven. Het leven stroomt moeiteloos en je durft aanwezig te blijven in je lijf, in het moment en je te verbinden met liefde. ♥

 

En nu coach ik, geef ik cursussen en inspireer met name (hoog) gevoelige vrouwen om weer in verbinding te komen met hun authentieke zelf vanuit liefdevolle zachte kracht. 'Thuiskomen in je lijf & Be who you are'. Vrouwen die de buitenwereld belangrijker maken dan zichzelf en angst (nog) verkiezen boven liefde! Het is mijn missie om de liefdes energie te doen ontwaken in de harten van deze mooie vrouwen.

Ik begeleid jou in een veilige setting vanuit rust & vertrouwen om weer in verbinding te komen met jezelf, jouw essentie; thuiskomen bij jezelf, in je lijf, zodat je vanuit je eigen veilige basis, een stevig fundament, je authentieke zelf weer durft te omarmen en leven! Klik HIER om naar mijn Essentie Coaching aanbod te gaan en HIER om naar mijn cursus aanbod te gaan.

 

Liefs Petra van der Schoot ♥

Reactie schrijven

Commentaren: 0