Hoe ga jij om met je hooggevoeligheid? Jij bent veel meer dan je hooggevoeligheid. Wil jij dit ook ontdekken in jezelf?

Eigenlijk heb ik altijd moeite gehad met de term hooggevoelig, omdat ik de afgelopen jaren heb ervaren dat ik veel meer ben dan mijn gevoeligheid. Voor mij voelde de term als een label die me vastzette in allerlei ideeën en denkpatronen over mezelf en mijn gevoeligheid, waardoor er een overfocus kwam op mijn hooggevoeligheid en hoe hiermee te leven.

 

Ik raakte geïdentificeerd met mijn hooggevoeligheid, omdat het me houvast gaf en een identiteit..

 

he he, eindelijk snapte ik waar alles vandaan kwam en waarom ik me al die jaren zo anders voelde dan anderen of sneller geraakt of overprikkeld. Dus aan de andere kant kan het ook fijn zijn om de term wel te gebruiken, omdat je, wanneer je nog zoekende bent, jezelf kunt herkennen in de omschrijving van hooggevoeligheid, wat weer handvaten geeft en je verder op weg kan helpen. Niets mis mee en ik gebruik de term zelf ook niet voor niets, maar dan wel beseffende dat ik mijn hooggevoeligheid niet ben er veel meer is te ontdekken in mezelf...

 

Wat ik daarmee bedoel is dat je zegt; 'ik ben hooggevoelig', waardoor er een focus komt op gevoeligheid en je gevoeligheid erger en groter kan worden. Daar waar jij je focus op richt wordt groter dus dat werkt hetzelfde bij die focus op gevoeligheid. Terwijl je ook kunt focussen op je kracht of op zijn! Op wie je echt bent, voorbij wie je denkt te zijn. Dus als je denkt ik ben die hooggevoelige vrouw, dan gaat daar veel aandacht naartoe en zal je er ook meer last van hebben. Met als gevolg dat er iets gefikst moet worden in die gevoeligheid of er iets anders zou moeten zijn dan hoe het is, terwijl juist die gevoeligheid zo mooi is naast al het andere wat je ook bent. Je bent niet alleen maar je gevoeligheid. Hoe is dat om te horen? Het geeft mij bijvoorbeeld meteen een meer krachtig en helder gevoel, meer bij mezelf. En bij jou?

 

Daar waar jij je focus op richt wordt groter dus dat werkt hetzelfde bij die focus op gevoeligheid. Terwijl je ook kunt focussen op je kracht of op zijn! Op wie je echt bent, voorbij wie je denkt te zijn. 

 

En ik kan het me helemaal voorstellen dat er zo'n overfocus is op gevoeligheid, omdat daar een plek is waar we ons niet gezien hebben gevoeld. Juist omdat we niet gezien zijn in onze gevoeligheid, juist omdat onze emoties en geraaktheden er niet mochten zijn, juist omdat je al op jonge leeftijd jezelf, je emoties en gevoelens bent gaan onderdrukken, is daar een plek waar je je heel gevoelig, kwetsbaar en niet gezien hebt gevoeld, met focus op de buitenwereld in plaats van op jezelf omdat het steeds moeilijker werd om bij jezelf te zijn, omdat je zoveel voelde wat er niet mocht zijn, waar geen ruimte voor was.

 

Hoe meer je als kind niet de ruimte hebt gekregen om te zijn wie je bent, hoe meer je met je gevoelssprieten bent gaan richten op de buitenwereld op zoek naar veiligheid, erkenning en liefde. Dus eigenlijk is je natuurlijke staat van zijn zo vaak afgewezen dat je jezelf bent gaan onderdrukken en afwijzen, afgesplitst van liefde, van je natuurlijke staat van zijn om maar niet afgewezen te worden door de buitenwereld waar je keer op keer stuitte om mensen die jou niet echt zagen, omdat ze niet verbonden waren met zichzelf en hun eigen emoties en gevoelens. 

 

Hoe meer je als kind niet de ruimte hebt gekregen om te zijn wie je bent, hoe meer je met je gevoelssprieten bent gaan richten op de buitenwereld op zoek naar veiligheid, erkenning en liefde. 

 

Juist door dat scannende en zoekende in de buitenwereld werd je steeds gevoeliger, omdat je niet bij jezelf was, steeds meer met je energie in de buitenwereld, alles kon bij je binnenkomen, je voelde je eigen basis niet meer kon en miste een stevig fundament, support in jezelf om jezelf te dragen, maar jezelf ook te zien voor wie je echt bent. En dat kom je dan nog steeds tegen in je dagelijkse leven, dat je in de buitenwereld zoekt naar die erkenning en liefde of naar veiligheid en je jezelf tegen blijft komen in je gevoeligheid, omdat je vergeten bent dat er nog meer is....

 

En wat er nog meer is, heb je je waarschijnlijk ook in afgewezen en niet gezien gevoeld, bijvoorbeeld in je kracht, je liefde, je enthousiasme, je speelsheid, je vrouwelijkheid, je seksualiteit, je vuur, je zachtheid, je wijsheid, dat wat jou zo uniek maakt.

 

Als ik op die jaren 80 foto's kijk van mijn familie dan springen me de tranen me in de ogen!

 

Zoveel saaiheid en zo weinig levenslust en levendigheid. Het leven spatte er niet echt vanaf, dat was in die tijd ook allemaal veel beheersder volgens mij en nog veel meer onderdrukt. En aahh daar zijn we in opgegroeid, zulke levenslustige wezens, speels, licht, op zoek naar het avontuur, de natuurlijkse stroom van het leven volgen en baf!! Het ene familie patroon na het andere vloog je om de oren, in ieder gezin weer zijn of haar eigen verhaal en patronen. Hoe is dat in jou familie? Herken je er iets van? 

 

En ook onze ouders zijn weer opgegroeid in gezinnen waar hetzelfde gebeurde, met in die generatie ook nog de nawerking van de oorlog en onze opa's en oma's die (soms) getraumatiseerd uit die tijd kwamen op een ieder ook weer zijn of haar eigen ervaring. Ik ben onlangs meer een meer gaan vragen over vroeger, de oorlog, familiepatronen om zo nog meer te begrijpen waarom ik ben wie ik ben, mijn ouders hebben gedaan waarom ze deden om de liefde vooral ook weer te zien en voelen op plekken waar er weinig tot geen liefde meer te voelen was of is. Leuk om te doen en vragen!

 

En ook een fijne manier om meer contact te krijgen met je ouders....

 

Dus veel pijn en geschiedenis, wat er voor heeft gezorgd dat we ons steeds verder verwijderd voelden van onze natuurlijke staat van zijn en juist omdat we ons soms zo niet gezien hebben gevoeld, willen we natuurlijk wel gezien worden en onszelf zien!! En daarom is er een neiging, althans zo voel ik het, dat er een overfocus is op die gevoeligheid. En in een maatschappij waar we wat mij betreft sneller focussen op problemen, zijn we ook niet zo gewend om te blijven focussen op liefde en wie we echt zijn, op onze kwaliteiten, daar waar we goed in zijn of dat wat ons blij maakt, maar hoe lekker is het dat dat nu wel weer kan! 

 

En we weer leren zien wat er wel is en ook wat er al was in het contact met onze ouders, want er waren natuurlijk niet alleen maar van die vervelende familiepatronen, maar ook heel veel liefde en andere kwaliteiten die wel werden geleefd of die je wel hebt ontwikkeld. Genoeg te ontdekken:)....

 

En daarom wil ik graag een ander licht schijnen op hooggevoeligheid, omdat het voor mij gaandeweg mijn ontdekkingsreis en proces anders is gaan voelen.

 

Ik ben niet mijn gevoeligheid, maar ik ben zoveel meer dan mijn gevoeligheid, zoveel krachtiger en groter...Ik ben!

 

Voel maar hoe dat voelt om je te realiseren dat je veel meer bent dan je gevoeligheid. Waar ik wakker werd uit mijn hooggevoeligheids droom in mijn proces van zelfrealisatie is toen een leraar van mij, Angelo Vasalos tegen me zei; jij mag meer focussen op je onkwetsbaarheid van zijn in plaats van je kwetsbaarheid. Deze raakte me zo, omdat ik me daar nooit zo bewust van was. Het gaf me meteen helderheid en deed me focussen op wie ik echt ben, op mijn zijn, terug naar mezelf en niet het verhaal van het gevoelige meisje die niet zichzelf durft te zijn en op eigen benen kan staan.

 

Oohh het voelt zo fijn om mezelf te beseffen dat ik veel meer ben dan mijn gevoeligheid en naast mijn focus op mijn onkwetsbaarheid van zijn, nog meer heb ontdekt van mezelf, nog meer mijn hart heb geopend voor al die delen die ik onderdrukte in mezelf, nog meer mijn hart heb geopend voor het leven zelf, me laten raken door alles wat zich aandient in het moment. En ook als ik geïdentificeerd ben met het gevoelige meisje in mij, er helemaal zijn voor haar en blijven voelen wat ik voel.

 

En natuurlijk is het meisje in mij die zich niet gezien voelt totaal welkom en soms ook helemaal niet als ik weerstand of belemmerende patronen tegenkom, maar dan wel vanuit zijn, vanuit mijn gedragenheid, mijn basis, mezelf meer supportend, vanuit mijn volwassen zelf die voor het meisje zorgt. Mezelf meer zien in wie ik echt ben en wat zich aandient in het moment en ook om support durven vragen als ik het even niet weet of vastloop. Mijn gevoeligheid en geraaktheden welkom heten in mezelf, maar ook mijn patronen, omdat daar zo'n wijsheid in zit en meer lucht en vrijheid geeft om totaal mezelf te zijn en niets meer weg of anders moet.

 

Me mogen laten raken en voelen dat mijn kwetsbaarheid een kracht is. 

 

Ik ben de afgelopen jaren expert;) geworden in het ontdekken van mezelf, in thuiskomen in mijn lijf door het toestaan van mijn gevoelens en emoties, het aankijken van die donkertje en shit in mezelf, maar ook in het zicht krijgen op patronen in mezelf die me belemmeren om bij mezelf te blijven en mezelf te zijn in het contact met mijn omgeving. Patronen die me weghouden bij mezelf en wat er gevoeld wil worden, patronen die me belemmeren om totaal vrij te zijn en verbonden te zijn en blijven met mezelf.

 

Zoveel levenslessen en inzichten later wil ik niets liever dan anderen hiermee op weg helpen, mijn inzichten en levenslessen delen om te laten zien dat je zoveel meer bent dan alleen maar je gevoeligheid, dat je überhaupt veel meer bent dan je denkt te zijn. 

 

En dat er van alles wakker wil worden in jou, zodat je je kunt verbinden met wie je echt bent en daar waar jij ten diepste naar verlangt.

 

Thuis bij jezelf!

 

Wil jij dit ook? Wil jij ook meer van jezelf ontdekken? De verbinding voelen met jezelf en wie jij echt bent? Een veilig en thuis gevoel bij jezelf ervaren? Inzicht krijgen in wat jou belemmert om bij jezelf te blijven en gelijkgestemden ontmoeten? 5 september start de cursus Thuiskomen in je lijf & Be who you are. Een verdiepende en transformerende reis naar binnen. Er zijn nog 3 plekken beschikbaar. En voor de last minute beslissers een leuke korting van € 50,-! Klik hier voor meer informatie.

 

Wie weet ga ik je ontmoeten. 

 

Liefs Petra