Van overprikkeling en burn-out klachten, naar ontspannen leven en werken vanuit je hart en verbinding met jezelf


Klik op de afbeelding hieronder om de podcast te beluisteren


Hoe kun je voorkomen dat je over grenzen gaat , overprikkeld raakt en burn-out klachten ontwikkeld?

 

(De meditatie vind je aan het einde van deze pagina)

 

Om afgestemd te zijn op jezelf en wat nodig is om je ontspannen en goed te voelen vraagt de nodige tijd en aandacht, die we onszelf vaak niet geven. We stappen over dingen heen, terwijl ons lichaam eigenlijk een ander signaal geeft. Dit kan al zijn, wanneer je niet direct naar de wc gaat als je moet plassen of wanneer je dorst hebt en niet genoeg water drinkt.

 

 

Maar dit kan ook zijn, wanneer je over gevoelens heen stapt, bijvoorbeeld lacht, wanneer je verdrietig bent, je lief en aangepast doet, terwijl je eigenlijk boos bent, een grens aan had willen geven naar iemand die niet aardig deed tegen je of je zorgt voor anderen, terwijl je zelf eigenlijk ontspanning, zorg en aandacht nodig hebt.

 

Dit kan van alles zijn en zo stappen we de gehele dag heel subtiel over allemaal signalen heen die ons lichaam ons geeft. Dit zorgt ervoor dat de spanning zich opbouwt en je overprikkeld kunt raken. Een vol hoofd met allemaal gedachten, van alles moeten van jezelf, maar doorgaan, terwijl je moe bent en rust nodig hebt of behoefte aan ontspanning en iets leuks doen.


 

Het maar doorgaan en opbouwen van spanning en stress, levert fysieke klachten op of je kunt in een burn-out raken; weinig energie, slecht slapen, malen, angst en zorg gedachten, hoge ademhaling, niet kunnen ontspannen, snel praten, van de hak op de tak, hoofd en nekpijn, prikkelbaar, stemmingswisselingen, angstig, isoleren, uit contact gaan met je omgeving, omdat je je schaamt, werkelijk alles kan als teveel voelen.

 

Ik kan me nog herinneren uit de tijd dat ik een burn-out had, dat ik al gestresst raakte als iemand een vraag aan me stelde. Het voelde alsof mijn zenuwstelsel zwaar overprikkeld was en ik niets meer kon hebben. Ik wou rust, het liefste alleen in een huisje in de natuur. Geen gezeur aan mijn hoofd, niets moeten en alleen maar stilte en rust. Wat kon ik me angstig voelen, voor de buitenwereld, de drukte, de prikkels, het moeten. Soms liep ik buiten over straat en dan duizelde alles, ik voelde mijn lijf niet en had het gevoel te zweven, weg bij mezelf, omdat het me allemaal teveel was.

 

Ik voelde me ontzettend onder druk staan om het allemaal maar goed te moeten doen, bang voor afwijzing, maar in werkelijkheid, zette ik mezelf enorm onder druk, moest van alles van mezelf, het vooral heel erg goed doen, om zo waardering en liefde te krijgen, die ik voor mijn gevoel zo had gemist in mijn kindertijd. Ik voelde me niet gewaardeerd en niet gezien. En maar presteren en de buitenwereld, het oordeel van een ander, belangrijker maken. Ik werd er helemaal gek van, want ik voelde ergens wel dat het niet klopte, maar toch wist ik niet hoe ik het anders moest doen.

 

Daarom ging ik jarenlang over mijn grenzen, luisterde ik niet naar mijn lichaam. Ik werkte als psychiatrisch verpleegkundige en werkte in de psychiatrie en daarna jarenlang in de tbs. Ik werkte hard en was goed in wat ik deed en voelde me gewaardeerd, maar in de tussentijd bouwde de spanning zich meer en meer op. Ik onderdrukte mijn emoties, stapte over mijn gevoeligheid heen en was erg hard naar mezelf, zorgde niet goed voor mezelf. Ik leefde mijn leven voluit, veel vrienden, roken, stappen, in de kroeg hangen en ik dronk elke dag om mijn hoofd leeg te maken. Het eerste wat ik deed als ik thuis kwam van het werk was, een glas wijn inschenken en mijn hoofd leegmaken.

 

Het werk wat ik deed, kon ook best heftig zijn, maar ook hier stapte ik overheen. Ik kan me herinneren dat ik al wel best eerlijk was, feedback durfde te geven als ik het ergens niet mee eens was of me uitsprak als ik iets niet leuk vond, maar durfde me hierbij niet kwetsbaar op te stellen of laten raken. Vooral het onderdrukken van mijn emoties koste me veel energie, waardoor ik uiteindelijk erg angstig werd en paniekaanvallen kreeg. Nu weet ik dat ik angstaanvallen kreeg, omdat ik zoveel had onderdrukt, waarvan ik het gevoel kreeg dat het er niet mocht zijn, niet bij een ander, maar ook niet bij mezelf. Vooral heel erg bang om afgewezen te worden.

 

Ik voelde me niet veilig bij mezelf en raakte in paniek van de gedachten die ik had en de spanning in mijn lijf. De spanning werd me teveel en had ook angstaanvallen op mijn werk, was gespannen en schaamde me ontzettend voor hoe ik me voelde. Een dag doorkomen voelde als hard werken en durfde niet te vertellen hoe bang ik eigenlijk was.

 

Uiteindelijk besloot ik 7 jaar geleden te stoppen met werken en met mezelf aan de slag te gaan. Door eerlijk te zijn, naar mezelf en mijn collega's, viel er iets van mijn schouders af. Tijd voor mezelf en stoppen met hard werken. Ik ben met zorg en aandacht begeleid door de werkgever, waar ik destijds werkte en mocht langzaam afbouwen en kreeg een half jaar de tijd om uit te zoeken wat ik wilde met mijn leven. Er werd naar me geluisterd en de begeleiding was betrokken. Wat fijn, ik voelde me gezien en gehoord.

 

Ik vind het zo mooi hoe dit werkt. Op het moment dat ik naar mezelf luister, mezelf zie en hoor, openen er deuren en word ik ook meer gezien door de buitenwereld. In dit geval besloot ik mezelf te zien en voelde dat het zo niet langer door kon gaan op mijn werk en in mijn leven. Ik had zorg, tijd en aandacht nodig voor mezelf, wat een deur openende, naar de liefdevolle zorg en begeleiding die ik kreeg vanuit de organisatie.

 

Een besluit wat mijn leven heeft veranderd en me terug bracht bij mezelf.

 

Nadat ik besloot te stoppen met werken, kwam er hulp op mijn pad wat op dat moment passend was en fijn voelde. Een plek waar ik me veilig genoeg voelde om me te openen naar alles wat ik al die jaren had onderdrukt. Ik leerde luisteren naar mijn lichaam en zorgen voor mezelf. Ik leerde me verbinden met mezelf en met mijn lichaam. Ik leerde dat emoties en gevoelens welkom zijn en dat ik kan ontspannen door dit toe te staan in mezelf. Ik leerde dat ik mocht huilen, bang en boos mocht zijn. Ik ontdekte mijn hooggevoeligheid en dat kwetsbaarheid geen belemmering, maar mijn kracht is. Ook ontdekte andere kwaliteiten van mezelf en mezelf zien in waar ik blij van word en goed in ben.  Ik leerde verzachten naar mezelf in plaats van streng zijn naar mezelf, hard zijn en mezelf afwijzen.

 

Ook leerde ik mijn hart te openen naar het leven in plaats van me af te sluiten. Ik leerde meer en meer bij mezelf te blijven, stevig en veilig bij mezelf, in mijn lijf. Ik leerde me verbinden met mezelf en anderen en ben ontzettend dankbaar voor alle fijne ontmoetingen onderweg, alle steun en hulp, die er voor me was en is, een fijn netwerk om me heen. Ik leerde dat schaamte ook okay is, dat is menselijk en wil je iets vertellen. Ik leerde dat eenzaamheid ontstaat op het moment dat je uit verbinding bent met jezelf, je hart en je verlangen. Hoe meer ik me leerde verbinden met mezelf, maar ook hoe meer ik vrienden en support toe durfde te laten, hoe minder eenzaam ik me voelde.

De schaamte voorbij.....

 

En doe ik dit allemaal helemaal perfect?

 

Nee hoor, ik blijf uitdagingen tegenkomen. Voor mij is dat het leven, dat alles erbij hoort, licht en donker, me heel fijn, blij en verbonden voelen, maar me ook verdrietig en alleen kunnen voelen. Of schaamte als ik iets tegenkom bij mezelf, waarbij ik denk dat niemand me hierin zal ontvangen of supporten, omdat een bepaalde situatie of gevoel me doet denken aan een gevoel wat ik als kind had, waar ik niet gesupport en gesteund heb gevoeld door mijn omgeving.

 

En als ik dan toch de moed heb om uit te reiken, om hulp te vragen, mezelf te delen of de tijd neem om mezelf hierin te ontvangen, dan ontspan ik weer en kan ik toelaten wat er is. Wat er ook is. Ik weet nu hoe ik mezelf hierin kan steunen. Ik weet wat goed voor me is en wat ik nodig heb om me goed te voelen. En dat wil niet zeggen dat ik daar altijd even goed naar luister, maar kom er wel altijd weer bij terug.

 

Wil jij dit ook? En meer energie, ontspanning en verbinding met jezelf?

Doe dan deze meditatie en ervaar hoe het is om je zo ontspannen en in verbinding met jezelf te voelen.

 

Meditatie; verbinden met jezelf en luisteren naar je lichaam


* Workshop Zelfzorg*

~ Liefdevolle aandacht voor jezelf & je lijf ~

 

Een dag om tot jezelf te komen, te ontstressen, ontspannen en weer op te laden.

 

Vrij, voldaan, zacht en fris in je hoofd & lijf 🌿🌱🌾

 

Een dag om je te verbinden met jezelf & gelijkgestemden.

 

Mensen werkzaam in de zorg en het onderwijs, hebben een groot hart voor de ander, maar kunnen geneigd zijn zichzelf te vergeten. Hard werken en maar doorgaan en hierdoor over grenzen gaan met overprikkeling, spanning en/of burn-out klachten tot gevolg.

Uit ervaring weet ik dat dit anders kan en de zorg voor jezelf het allerbelangrijkste is. Eerst jij, dan de ander. Daarom deze dag om de vicieuze cirkel te doorbreken.

 

Wil je weten wat we deze dag gaan doen of je aanmelden?

Klik HIER.